Home Archive by category ΙΣΤΟΡΙΑ – ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ (Page 4)

Τα Ατομικά Δικαιώματα στα Συντάγματα του Αγώνα – Η έννοια των θεμελιωδών δικαιωμάτων (γράφει ο Γιάννης Μαργέτας)

Η ιστορία της σχέσης εξουσίας και εξουσιαζομένων διαμορφώνεται και μετασχηματίζεται ανάλογα με την αντίστοιχη εξέλιξη των πολιτευμάτων. Από το θεσμό της δουλείας στην αρχαιότητα ως τις σύγχρονες μορφές της πολυκομματικής ή και συμμετοχικής μορφής δημοκρατίας, η νομική θέση του μέλους της

Σταύρος Λιβανός: Ο πεθερός του Ωνάση & του Νιάρχου, πρώτος οικιστής της Κορωνίδας στην Κοιλάδα Ερμιονίδας

Ο Σταύρος Λιβανός ήταν ο κορυφαίος εφοπλιστής πριν και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ένα από τα προσωνύμια του ήταν «ο θαυματοποιός». Κυρίαρχος στις θάλασσες από τη δεκαετία του ’30 έως και την δεκαετία του ’70. Πεθερός του Αριστοτέλη Ωνάση, που νυμφεύθηκε την κόρη του Αθηνά (Τίνα), (1929 – 1974), αλλά και του Σταύρου Νιάρχου, που νυμφεύθηκε […]

Ι. Κοντοβράκης: Πώς έχασε η Ερμιονίδα & η Αργολίδα τον πρώτο της υπουργό

Μετά την υπουργοποίηση του Ερμιονίτη Βασιλείου Δεληγιάννη (υπουργείο Οικονομικών) με την κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου (1928) η Ερμιονίδα και γενικά η Αργολίδα δεν ανέδειξε υπουργό στις μετέπειτα Κυβερνήσεις, ζώντας στην «σκιά» του νομού Αργολιδοκορινθίας, όπου οι Κορίνθιοι είχαν τον πρώτο λόγο. Στις εκλογές του 1952, ο Κρανιδιώτης δικηγόρος Ιωάννης Π. Κοντοβράκης (1900

Θάλασσα πικροθάλασσα και πικροκυματούσα (σκέψεις & λόγια παλιού Ερμιονίτη ναυτικού)

«Τέντωσε αγέρι τα πανιά και πάρ’ τα όνειρα μου, πάρε και την καρδιά μου, αφού το ξέρεις μ’ αγαπάς». Είναι λόγια της ψυχής κάθε ναυτικού, που είναι δεμένος με την πικροκυμα­τούσα. Έτσι την αποκαλούμε εμείς οι θαλασσινοί την θάλασσα. Και πόσες άλλες ονομασίες και χαρακτηρισμούς δεν έχουμε αποδώσει σ’ αυτήν. Πόσες φορές δεν έχουμε καταραστεί […]

Χορευτική Ομάδα Ερμιόνης: Μια ωδή στην ερμιονίτικη παράδοση (εικόνες)

Με μεγάλη μας χαρά, δημοσιεύουμε φωτογραφικό υλικό, έτσι όπως ο φακός αποτύπωσε στην εκδήλωση που διοργάνωσε η ομάδα μας, έφερε τον τίτλο: “Μια ωδή στην ερμιονίτικη παράδοση” και έλαβε χώρα στον αύλειο χώρο του πρώην Δημαρχείου Ερμιόνης την ογδόη Αυγούστου του 2021.  Ίσως πρόκειται για την πιο σημαντική εκδήλωση – παρουσίαση της ομάδας μας μιας […]

Ιωάννης Μαλοκίνης: Ο Σπετσιώτης Χρυσός Ολυμπιονίκης του 1896

Ο Ιωάννης Μαλοκίνης (1880 – 1942) ήταν Έλληνας χρυσός Ολυμπιονίκης της κολύμβησης από τις Σπέτσες. Καταγόταν από αρβανίτικη οικογένεια, η οποία είχε δράσει κατά την Επανάσταση του 1821. Οι αγώνες τον βρήκαν να υπηρετεί τη θητεία του στο θωρηκτό «Ύδρα». Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα ελεύθερο των ναυτών(όπου λάμβαναν μέρος μόνο Έλληνες ναύτες καραβιών που ήταν

“Νέα Ερμιόνη”: Η πρώτη χρονικά βενζίνα του Βόλου ανήκε σε… Κρανιδιώτη!

Κατά την συνεχή, καθημερινή μου, έρευνα για άντληση ιστορικών θεμάτων, που αφορούν την Ερμιονίδα και τα νησιά Σπέτσες & Ύδρα, ανακαλύπτω μικρά «διαμαντάκια», που μπορεί να περιέχονται σε δυο γραμμές αλλ’ όμως λέν’ πολλά. Όπως η παρακάτω αναφορά του  Γρηγόρη Καρταπάνη, Μέλους της Εταιρείας Θεσσαλικών Ερευνών, την οποία «αλίευσα» από τον ιστορικό ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ του Βόλου,

Παναγία στην Κέρο: Ο εξωμότης Κρανιδιώτης πειρατής & ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης

Η Κέρος είναι νησί των Μικρών Κυκλάδων (Κουφονήσι, Ηράκλεια, Σχοινούσα, Κέρος), το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικά της Νάξου, νότια του Κουφονησίου (2 ν.μ.) και βορειοδυτικά της Αμοργού με ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Ορεινή, άγονη, χωρίς πηγές πόσιμου νερού και χωρίς δυνατότητες εύκολης πρόσβασης. Το νησί είχε ένα μοναδικό

Δήμαρχος Ερμιόνης κατηγορούμενος ότι περιέθαλπτε την… ληστεία! (Ιστορία του 19ου αιώνα)

Στις 20 Φεβρουαρίου 1845 ο Νικόλαος Ρούσος, κάτοικος Βαλτετσίου Μαντινείας, κατέθεσε αναφορά, που συζητήθηκε σε Επιτροπή της Βουλής, ότι οι γιοί του, Παναγιώτης, Γεώργιος και Ηλίας, μαζί με τον γαμπρό του, Σταύρο, συνέλαβαν στις 17 Ιανουαρίου, στον Δαμαλά (Τροιζήνα), τέσσερις ληστές, που δρούσαν στην επαρχία Ερμιονίδας. Η αναφορά για τον Νικόλαο Ρούσο, κάτοικο Μαντινείας,

Το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (Ν.Α.Τ.) είχε την αφετηρία του στις Σπέτσες (Ιστορικό)

Η ανάγκη ίδρυσης ενός ασφαλιστικού φορέα είχε πρωτοεκφραστεί στους προεπαναστατικούς χρόνους και συνεχίστηκε στην επαναστατική και στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα. Προβάλλονταν συγκεκριμένα ως «έκφραση κοινωνικής αλληλεγγύης και εθνικής ευγνωμοσύνης αλλά και ευρυτέρας σκοπιμότητας δια τους ήρωας και τα θύματα των ναυτικών αγώνων και τους μετέπειτα βιοπαλεστάς του κύματος». Η