Καθώς γράφει ο Βασίλης Λαδάς, ο Δήμαρχος Κρανιδίου Μιχαήλ Χάσπαρης «Το 1952 έφερε το νερό για πρώτη φορά στο Κρανίδι,
κάνοντας μια επιτυχημένη γεώτρηση στο «πλατύ Πηγάδι», καθώς και μια δεξαμενή στην «Αγία Άννα». Έτσι για πρώτη φορά οι οικοκυρές είχαν νερό στα σπίτια τους και σταμάτησαν να το φέρνουνε κουβαλώντας, άλλες με γαϊδουράκια, και άλλες στην πλάτη, κυρίως από την Σκούντρα, την Μιλίντρα και τον Πύργο που ήταν τα πιο κοντινά πηγάδια στο Κρανίδι. Στα εγκαίνια της ύδρευσης τον Ιούλιο του 1952, υπήρχαν βρύσες σε κάθε γειτονιά καθώς και μια ειδική βρύση στην πάνω πλατεία. Αυτήν εγκαινίασε ο «υψηλός» προσκεκλημένος του, βασιλιάς Παύλος, στον οποίο αποδόθηκαν ιδιαίτερες τιμές.»
Ο Κωνσταντίνος ανοίγει την βρύση. Δίπλα του ο Δήμαρχος Μιχαήλ Χάσπαρης.,
Ο βασιλιάς Παύλος, στην επίσκεψή του αυτή συνοδευόταν από τον διάδοχο Κωνσταντίνο και τον βουλευτή Ιωάννη Κοντοβράκη. Κατέλυσε δε στην οικία Χάσπαρη, όπου ζήτησε να πιεί έναν «γαλλικό» καφέ. Δόθηκε η παραγγελία στο καφενείο Παπαμιχαήλ, όπου ο Βασίλης Παπαμιχαήλ άκουσε για πρώτη φορά την έκφραση «γαλλικός» καφές.
Εκείνη την ώρα στο καφενείο βρισκόταν ο Δημήτρης Δριβάλας, ο αποκαλούμενος και «Αμερικάνος», λόγω του ότι είχε κάνει στην Αμερική, ο οποίος και του εξήγησε πως «γαλλικό» καφέ λένε τον… «σουρωτό». Φτιάχνει, λοιπόν, ο Βασίλης μια μεγάλη κούπα ελληνικό καφέ, τον αφήνει να κατακάτσει καλά το κατακάθι και τον μεταγγίζει σε μια άλλη κούπα.
Ο βασιλιάς τον ήπιε και φχαριστήθηκε τόσο πολύ τον… «γαλλικό» καφέ του Βασίλη Παπαμιχαήλ, που απεφάνθη:
-Μπράβο, αυτός είναι καφές!
Το καφενείο Παπαμιχαήλ
Ο Μιχάλης Παπαμιχαήλ γεννήθηκε στο Κρανίδι το 1885. Ήταν γιός του Στέλιου Παπαμιχαήλ που έκανε πέντε παιδιά, τέσσερα αγόρια και ένα κορίτσι. Μικρός ακόμα βοηθούσε τον πατέρα, που ήταν από τους μαστόρους που έφτιαξαν τον Άγιο Γιώργη στην Μπαρδούνια.
Στη συνέχεια, αρχές του 20ου αιώνα, έφυγε, με άλλους Κρανιδιώτες, μετανάστης στην Αμερική. Όμως, το 1912, μαζί με πολλούς άλλους ομογενείς, ήρθε να πολεμήσει στους Βαλκανικούς πολέμους και έμεινε στρατιώτης σε όλα τα μέτωπα μέχρι και την Μικρασιατική καταστροφή.
Το 1924 επέστρεψε στην Αμερική αλλά το 1925 γύρισε οριστικά στο Κρανίδι, όπου παντρεύτηκε την Παναγιούλα Ντούβα και έφτιαξαν οικογένεια. Έκαναν τέσσερα παιδιά, τον Στέλιο, την Μαρία, την Ελισάβετ και τον Βασίλη.
Ο Βασίλης Παπαμιχαήλ στο καφενείο του (από βίντεο του Στέφου (26/10/1986))
Το 1930 αγόρασε το καφενείο του Παρασκευόπουλου, στην πλατεία Ηρώων. Το καφενείο «Κέντρο» του Παπαμιχαήλ, όπου διαδέχτηκε τον πατέρα ο γιός του Βασίλης, γεννημένος το 1937, λειτούργησε ως οικογενειακή επιχείρηση μέχρι και το 1997 και απετέλεσε, για 67 χρόνια, το επίκεντρο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του Κρανιδίου.
Στον επάνω όροφο του κτιρίου, λειτουργούσε μέχρι το 1995, για 124 χρόνια(!) το Ειρηνοδικείο Μάσητος.
Γιώργος Ν. Μουσταΐρας
Φωτογραφία: Στέφος Αλεξανδρίδης
………………
Έχει δημοσιευτεί στο βιβλίο μου «Παλιές Ιστορίες (που βγάζουν γέλιο)», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ερωδιός». Το βιβλίο βραβεύτηκε ως «Βιβλίο Χρονιάς» (2019) από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδας.
