Μια πόλη με νησιωτική αύρα που θα λατρέψετε

Με νησιωτική αισθητική που δημιουργεί την εντύπωση ότι βρίσκεστε σε κάποιο από τα πανέμορφα νησιά των Κυκλάδων, η Ερμιόνη είναι από εκείνες τις πόλεις της Αργολίδας που σιγά σιγά κερδίζει ολοένα και περισσότερο το ταξιδιωτικό κοινό. Η σχετικά κοντινή απόστασή της από την Αθήνα σε συνδυασμό με τη θαλασσινή αύρα που την χαρακτηρίζει, στα ατού που σίγουρα θα σας κάνουν να την επιλέξετε για μία από τις πρώτες καλοκαιρινές αποδράσεις της σεζόν.

Η Ερμιόνη, λοιπόν, μοιάζει πολύ με νησί, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που την αποκαλούν «πόλη- νησί», καθώς συνδυάζει ιδανικά την νησιωτική ατμόσφαιρα και αισθητική με εκείνη της πόλης.

Η ιστορία της πανέμορφης Ερμιόνης χάνεται στα βάθη των χρόνων. Χτισμένη και ξαναχτισμένη στο ίδιο μέρος, κατοικείται σχεδόν και χωρίς διακοπή τουλάχιστον από το 3000 π.Χ. Ο Όμηρος στις αναφορές του, μεταξύ άλλων στην Ιλιάδα αναφέρει τη συμμετοχή της στον Τρωικό πόλεμο.

Πρόκειται για μια όμορφη και περιποιημένη κωμόπολη, δίπλα σε ένα υπέροχο, πευκόφυτο ακρωτήρι, το Μπίστι, που διακρίνεται για την αρχοντική αύρα και το γραφικό της τοπίο, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αργολίδας, σε απόσταση 85 χλμ. από το Ναύπλιο και ακριβώς απέναντι από την Ύδρα.

Ερμιόνη: Μια εξόρμηση που τα έχει όλα

Χτισμένη αμφιθεατρικά στις δύο πλευρές μιας στενής λωρίδας γης, στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου, είναι τόσο μικρή όσο πρέπει για μια εξόρμηση που τα έχει όλα, ενώ προσφέρει στους επισκέπτες της εικόνες απίστευτου κάλλους και στιγμές χαλάρωσης με θέα στα νερά του κόλπου ακριβώς μπροστά της.

Στο βόρειο τμήμα της σχηματίζεται το μικρό και γραφικό λιμανάκι με τα γραφικά ουζερί και τα καλοκαιρινά μπαράκια, ενώ στο νότιο τμήμα της «χερσονήσου» βρίσκονται τα Μανδράκια (το πίσω λιμανάκι), όπου δένουν ιστιοπλοϊκά και σκάφη των από θαλάσσης επισκεπτών της περιοχής. Μια στάση στο αρχοντικό Κρανίδι, αλλά και το κοσμοπολίτικο Πόρτο Χέλι, στα όσα αξίζει κανείς να πραγματοποιήσει κατά την επίσκεψή του στην Ερμιόνη.

Πηγή

Ένα μέρος που θυμίζει… το Μαϊάμι

Ένα μέρος που θυμίζει… το Μαϊάμι, βρίσκεται στην Ελλάδα! Τεχνητά κανάλια διατρέχουν τις πίσω αυλές των σπιτιών, όπου οι ιδιοκτήτες πηγαίνουν όχι με το αυτοκίνητο, αλλά με το σκάφος τους, μεγάλοι φοίνικες και εξωτικά φυτά, πισίνες και μια απέραντη παραλία. Στο φόντο… η Ύδρα. Αυτό είναι το πανέμορφο Porto Hydra Village, το «Μαϊάμι» της Ελλάδας και η ομάδα Haanity μας δείχνει αυτό το μαγικό μέρος από ψηλά.

Το Πόρτο Ύδρα (ή αλλιώς Ακτή Ύδρας), που απέχει περίπου δύο ώρες από την Αθήνα, αποκαλείται από πολλούς η Βενετία του Αργοσαρωνικού και είναι ένας πανέμορφος οικισμός που ξεκίνησε να χτίζεται τη δεκαετία του ’70.

Σε αυτόν τον επίγειο παράδεισο θα βρείτε πανέμορφα πλωτά κανάλια μήκους 3,5 χιλιομέτρων, τα οποία συνδέουν τις 330 ιδιόκτητες βίλες που υπάρχουν στην περιοχή και οι οποίες είναι προσβάσιμες με σκάφος.

Η περιοχή αρχικά δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο φυσικό κάλλος. Σήμερα, όμως, είναι ένα από τα ωραιότερα μέρη της Ελλάδας. Η θάλασσα της περιοχής έχει βραβευτεί επί πολλά χρόνια με τη Γαλάζια Σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο χωριό Δίδυμα, στην Αργολίδα, βρίσκονται μυστηριώδεις γιγάντιες τρύπες που κρύβουν στο εσωτερικό τους δυο εκκλησάκια.

Το μέρος αυτό βρίσκεται στο κέντρο μιας μικρής πεδιάδας, που περιβάλλεται από ψηλά βουνά προς το βορρά και από χαμηλότερα προς το νότο.

Με την πρώτη ματιά ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται από ένα τεράστιο κοίλωμα που βρίσκεται στην πλαγιά του βουνού βορειοδυτικά του χωριού και που οι ντόπιοι ονομάζουν Μεγάλη Σπηλιά.

Το κοίλωμα αυτό, όπως και ένα άλλο μικρότερο, η Μικρή Σπηλιά, που ανοίγεται στην επιφάνεια του εδάφους με αποτέλεσμα να μη γίνεται ορατό αμέσως, προήλθαν από καθίζηση του εδάφους.

Στον τόπο αυτό τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης ζωής παρουσίας, χρονολογούνται από την Ύστερη Νεολιθική Εποχή (4.000-2.800 π.Χ.)

Πρόκειται για λίθινα εργαλεία, που βρέθηκαν στη Μεγάλη Σπηλιά, όπου βρήκε καταφύγιο από τα στοιχεία της φύσης ο άνθρωπος εκείνης της εποχής. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ελάχιστα ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού (2.800- 1.100 π.Χ.).

Αντίθετα εμφανή είναι τα σημάδια από την Κλασική Εποχή (5ος – 4ος αι. π.Χ.), περίοδο ακμής για ολόκληρη την Ερμιονίδα. Το σημαντικότερο τεκμήριο αυτής της περιόδου είναι το Κάτω Πηγάδι, που βρίσκεται ανάμεσα στο Πάνω και στο Κάτω Χωριό. Σε λίθινη εποχή του 2ουαι.π,Χ.συναντούμε για πρώτη φορά το όνομα Δίδυμα.

Η ονομασία του χωριού και η ιστορία πίσω από αυτήν

Η ονομασία αφορούσε την περιοχή για την οποία έριζαν δύο μεγάλες πόλεις-κράτη εκείνης της εποχής, η Επίδαυρος και η Ερμιόνη.

Η περιοχή αυτή, που τοποθετείται στα σύνορα των δύο πόλεων-κρατών, ταυτίζεται με εκείνη των Διδύμων. Ο γνωστός περιηγητής της αρχαιότητας Παυσανίας το 2ο αι. π.Χ. γράφει για τα Δίδυμα ότι, «χωρίον δε έτερον, ο Διδύμους ονομάζουσι,…ένταύθα εστί μέν ιερόν Απόλλωνος , έστί δε Ποσειδώνος επί δε αυτοίς Δήμητρος. Αγάλματα δε ορθά λίθου λευκού» δηλαδή, άλλο χωριό που το ονομάζουν Δίδυμους,… εδώ υπάρχει ιερό του Απόλλωνα και του Ποσειδώνα και πίσω από αυτά της Δήμητρας, και υπάρχουν και αγάλματα όρθια από λευκή πέτρα.

Μάλιστα στο ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται εντοιχισμένο τμήμα κίονα με περιγραφή, στην οποία αναφέρεται προσφορά στη θεά Δήμητρα. Ακολουθώντας την πορεία του χρόνου, τα επόμενα μνημεία που συναντούμε ανάγονται στη βυζαντινή εποχή.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι στην περιοχή υπάρχουν λείψανα αρχαίου οικισμού και των ιερών του Απόλλωνα, του Ποσειδώνα και της Δήμητρας. Στην Εκκλησία της Αγίας Κυριακής έχουν ανευρεθεί συντρίμμια αρχαίων πήλινων δοχείων και κεραμικών. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι εκεί βρισκόταν ο Ναός της Δήμητρας.

Στα εσωτερικά κάθετα τοιχώματα του βαράθρου όπου κάποιος κατέρχεται μέσω μιας κλιμακωτής στοάς είναι ριζωμένα τα εκκλησάκια της Μεταμορφώσεως προς βορρά και του Αγίου Γεωργίου προς τον νότο. Και τα δύο εκκλησάκια είναι λαξευμένα μέσα στο βράχο.

Μέσα στον Άγιο Γεώργιο υπάρχουν επιγραφές με Λατινικούς χαρακτήρες , μία ιστορική επιγραφή που σημειώνει το πέρασμα του Θωμά του Παλαιολόγου, Ηγεμόνα της Πελοποννήσου καθώς επίσης και μία παλιά πέτρινη κολυμβήθρα. Ανατολικά της Εκκλησίας υπάρχει μικρή δεξαμενή της οποίας τα τοιχώματα έχουν επιστρωθεί με είδος πορσελάνης και ανατολικότερα σε ύψος 25 μέτρων μία οπή που ονομάζεται « Ασκηταρειό » όπου οι ασκητές ανέρχονται με σκοινί.

Πηγή

Το βαπόρι-θρύλος που δάμαζε τα κύματα με ανέμους 12 μποφόρ

Οι θρύλοι που το συνόδευσαν σε αυτό το ταξίδι του το οποίο κράτησε ολόκληρες δεκαετίες, είναι πολλοί.

Το καράβι με το όνομα «Κύκνος» το οποίο αγαπήθηκε πολύ στην περιοχή των Σποράδων, είχε την ίδια κατάληξη με όλα τα γέρικα σκαριά.

Κατέληξε σε διαλυτήριο για σκραπ, παρά την ιστορία που είχε καταγράψει στις ελληνικές θάλασσες.

Οι θρύλοι που το συνόδευσαν σε αυτό το ταξίδι του το οποίο κράτησε ολόκληρες δεκαετίες, πολλοί. Μέχρι και ο πρώην (και αδικοχαμένος) πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Τζον Κένεντι, υπήρξε επιβάτης του.

Κάποτε, μάλιστα, την περίοδο του μεσοπολέμου, ιδιοκτήτης του ήταν ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Φιορέλο Χένρι Λα Γκουάρντια! Ήταν η εποχή, βέβαια, που το πλοίο βρισκόταν ακόμη στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, όπου ναυπηγήθηκε στο Μέιν.

Το ημερολόγιο έγραφε τότε 1930 και το «Sylvia», όπως ήταν το πρώτο όνομά του, πραγματοποίησε το παρθενικό του ταξίδι, αλλά δέκα χρόνια αργότερα, με το ξέσπασμα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, η χρήση του πέρασε στα χέρια του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ.

Μετονομάστηκε σε «USS Tourmaline» και έχοντας ως βάση του την Νέα Υόρκη, χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικό σκάφος και παρέμεινε τέτοιο μέχρι και ένα χρόνο μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, ως το 1946, όταν και οι επόμενες σελίδες στην ιστορία του άρχισαν να γράφονται στα… ελληνικά.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Μανώλη Κουλουκουντή, ο οποίος από το 1940 είχε εγκατασταθεί μόνιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών της Νέας Υόρκης.

Μαζί με τον Ανδρέα Εμπειρίκο αγόρασαν το βαπόρι το οποίο με την ονομασία «Adelphic», πλέον, διέσχισε τον Ατλαντικό ωκεανό μεταφέροντας τρόφιμα και υγειονομικό υλικό της αμερικανικής βοήθειας για λογαριασμό της UNRRA. Τότε ήταν που έδεσε για πρώτη φορά στον Πειραιά και αμέσως μετά οδηγήθηκε σε ναυπηγίο προκειμένου να λάβουν χώρα οι απαραίτητες αλλαγές ώστε να είναι σε θέση να λειτουργήσει ως επιβατικό.

Με το όνομα «Κύκνος» πια, και το πανέμορφο πουλί ως σήμα να το κοσμεί, δρομολογήθηκε στις ελληνικές θάλασσες. Το παρθενικό του ταξίδι για λογαριασμό της εταιρείας «Σαρωνικός» πραγματοποιήθηκε τελικά το 1947 και ξεκίνησε τελικά τα ταξίδια του με αφετηρία και τερματισμό το λιμάνι του Βόλου, συνδέοντας αρχικά την πόλη της Μαγνησίας με Αιδηψό και Χαλκίδα ενώ μία πενταετία αργότερα, δηλαδή το 1952, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν και στα νησιά των Βορείων Σποράδων, δηλαδή Σκιάθο, Σκόπελο, Αλόννησο, αλλά και Σκύρο.

Η παρουσία του σε εκείνες τις θάλασσες υπήρξε καθοριστική για την οικονομία της περιοχής αλλά και για τις ανθρώπινες σχέσεις, αφού μιλάμε για μια εποχή δίχως το σημερινό οδικό δίκτυο. Τα πάντα μεταφέρονταν δια θαλάσσης, ακόμη και σκυριανά γαϊδουράκια, όπως αποκαλύπτουν μαρτυρίες από εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

Μία από αυτές, εκείνη του Στέργιου Μιχελή που υπήρξε επί σειρά ετών μέλος του πληρώματος και μάλιστα σε διάφορα πόστα, φιλοξενήθηκε σε αφιέρωμα της εφημερίδας «Θεσσαλία» για το «Κύκνος».

Εκεί δεν έλειψε η αναφορά στην ιστορική φιγούρα του Πορτοχελιώτη καπετάνιου Κυριάκου Μαστροκόλια, για τον οποίο διηγείται ο απόμαχος ναυτικός: «Ήταν ένας πάρα πολύ καλός καπετάνιος. Δεν φοβόταν τη θάλασσα. Μαζί του έχω “φάει” 12 μποφόρ. Από τη Γλώσσα μέχρι τη Σκιάθο.

Η διαδρομή αυτή ήταν ακριβώς 25 λεπτά με το “Κύκνος”. Στο μπουγάζι εκείνο κάναμε τρεισήμισι ώρες. Δεν ξεχώριζες το σκαρί, έβλεπες μόνο θάλασσα. Ήταν, όμως, πάρα πολύ γερό το βαπόρι. Είχε και βαθιά καρίνα. Ήταν καλοσχεδιασμένο. Και ο καπετάνιος πάρα πολύ σκληρός ναυτικός»…

Το 1974 χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια της επιστράτευσης προκειμένου να μεταφέρει Έλληνες για να καταταγούν και στη συνέχεια μετέφερε οπλίτες αλλά και πολεμικό υλικό από τον Βόλο στη Λήμνο, ενώ μερικούς μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, μπήκαν οριστικά οι τίτλοι τέλους καθώς έδεσε για τελευταία φορά στους προβλήτες του λιμανιού της πόλης.

Η προσπάθεια ενός ιδιώτη να το μετατρέψει σε πλωτό εστιατόριο και καφετέρια δεν καρποφόρησαν κι έτσι μοιραία το κάποτε εμβληματικό σκαρί οδηγήθηκε σε διαλυτήριο και μετατράπηκε σε σκραπ.

Το μόνο που απέμεινε για να θυμίζει τις μέρες της δόξας του, όταν όργωνε θυμωμένες θάλασσες, είναι ένα φωτιστικό το οποίο κράτησε ως ενθύμιο ο Στράτος Μιχελής… «Το έχω στο σπίτι μου μέχρι σήμερα, πάνω σε μία πέργκολα», λέει και συνεχίζει: «Κρίμα που είχε ετούτη την κατάληξη. Ήταν ένα από τα καλύτερα πλοία που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα»…

Πηγή

Η αρχόντισσα Ερμιόνη και το πριγκιπικό Πόρτο Χέλι

Άρωμα πολυτέλειας και αίσθηση χλιδής

Ένα οδοιπορικό στα κοσμοπολίτικα στέκια της Πελοποννήσου με πρωταγωνιστές την αρχόντισσα Ερμιόνη και το πριγκιπικό Πόρτο Χέλι. Άρωμα πολυτέλειας και αίσθηση χλιδής σε έναν καμβά φυσικών τοπίων μοναδικού κάλλους.

Ο Θεός προίκισε ιδιαίτερα αυτά τα μέρη στα νοτιοανατολικά της Αργολίδας, χαρίζοντάς τους όλο το πράσινο και όλο το γαλάζιο που διέθετε στην παλέτα των χρωμάτων του. Ύστερα ήρθαν οι άνθρωποι και με σεβασμό στη φύση και στην ιστορία δημιούργησαν δύο από τα πιο εντυπωσιακά τουριστικά θέρετρα ολόκληρης της Πελοποννήσου.

Δεν είναι τυχαίο πως μερικά από τα πιο πολυτελή και ακριβά ξενοδοχεία, βρίσκονται σε αυτές τις δύο τοποθεσίες. Ούτε περνάει απαρατήρητη η ολοένα και αυξανόμενη προσέλευση μεγάλων προσωπικοτήτων στην περιοχή που δεν αρκούνται στα μεγαλοπρεπή καταλύματα αλλά επιθυμούν να αποκτήσουν τα δικά τους σπίτια εκεί.

Δικαίως λοιπόν, ολόκληρος ο νομός Αργολίδας έχει να καμαρώνει γι’ αυτές τις δυο πινέζες του χάρτη του.

Οι δυο οικισμοί, απέχουν μεταξύ τους μόλις 17 χιλιόμετρα. Μπορείς να ακολουθήσεις πολλούς δρόμους για να φτάσεις στον προορισμό σου αλλά η διαδρομή που κινείται παράλληλα με τη θάλασσα είναι και η προτεινόμενη. Τους λόγους φαντάζομαι, τους υποψιάζεσαι! Ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή, είναι στην κυριολεξία κεντημένη με πανέμορφες παραλίες. Η θέα προς τα μικρά, ακατοίκητα νησάκια ανοιχτά της θάλασσας καθώς επίσης και στα νησιά του Αργοσαρωνικού (Σπέτσες και Ύδρα) είναι ανεπανάληπτη.

Πόρτο Χέλι: Ένας τόπος που μπορεί να είναι το ίδιο μεγαλοπρεπής και το ίδιο ταπεινός

Το Πόρτο Χέλι αγναντεύει προς στις Σπέτσες, ένα επίσης κοσμικό νησί του Αργοσαρωνικού. Καραβάκια εκτελούν συχνά δρομολόγια προς το νησί της Μπουμπουλίνας που δεν επιτρέπονται καθόλου αυτοκίνητα.

Οι παραλίες γύρω από τον οικισμό καλύπτουν όλα τα γούστα. Μπορείς να απομονωθείς σε πιο ερημικές ακρογιαλιές κουβαλώντας μαζί σου την πραμάτειά σου ή να γίνεις ένα με τον κόσμο σε κάποιο από τα φημισμένα beach bars των οργανωμένων παραλιών.

Η χρυσαφένια παραλία Χινίτσα που είναι και η πιο οργανωμένη (σε όλα τα επίπεδα) διαθέτει γήπεδα πάνω στην αμμουδιά, θαλάσσια σπορ και την απόλυτη θέα προς το νησάκι της Χινίτσας, ακριβώς απέναντι. Επιπλέον σε πολλές από τις παραλίες μπορείς να απολαύσεις εκλεκτά θαλασσινά πιάτα, πάνω στο κύμα. Άλλωστε η περιοχή φημίζεται για το εξαιρετικό φρέσκο ψάρι της που αλιεύεται καθημερινά από τα τοπικά καΐκια.

Για τους τύπους που δεν τους αρκεί το «λιώσιμο» κάτω από την ομπρέλα, μπορούν να ακολουθήσουν κάποια από τις πεζοπορικές διαδρομές στο Πόρτο Χέλι. Κορυφαία όλων, θεωρείται η διαδρομή στο φαράγγι Καταφύκι η οποία είναι κατάλληλη ακόμα και για αρχάριους. Πολύ ενδιαφέρων επίσης περίπατος με πολλές εναλλαγές στο τοπίο, είναι η βόλτα στη λιμνοθάλασσα Βερβερόντα. Ειδάλλως, οι καταδύσεις στο βυθό της θάλασσας προσφέρουν μια μοναδική εμπειρία.

Μια επίσκεψη στο πρωτότυπο Μουσείο Μελιού και Μέλισσας και στον Πύργο της Έλλης που μοιάζει να ξεπετάχτηκε από τις σελίδες κάποιου παραμυθιού, κρίνεται άκρως απαραίτητη. Να θυμάσαι επίσης πως το καλύτερο ηλιοβασίλεμα θα το θαυμάσεις από τον Άγιο Αιμιλιανό.

Ερμιόνη: Η κοσμοπολίτισσα «κυρά» της Αργολίδας

Στη φωλιά ενός καταπράσινου κόλπου με πεντακάθαρα κρυστάλλινα νερά, δεσπόζει η πανέμορφη Ερμιόνη. Βλέπει στο νησί Δοκός που μπορεί να άνθισε στα αρχαία χρόνια, σήμερα όμως μένει ακατοίκητο. Παρόλα αυτά έχει ανακηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος λόγω της πληθώρας αρχαιολογικών ευρημάτων επάνω στο νησί.

Πίσω στα δικά μας όμως και στην Ερμιόνη με τις εκπληκτικές παραλίες της μπροστά από τα πευκοδάση και τα κατάφυτα τοπία που δημιουργούν το πιο ευφάνταστο σκηνικό. Δεν είναι τυχαία η φινετσάτη συνοικία Μανδράκι με τα πολυτελή σπίτια και τις βίλες μεγάλων προσωπικοτήτων.

Παρά την πολυτέλεια που αποπνέει εδώ το μέρος και την ξέφρενη νυχτερινή ζωή, αξίζει κανείς να επισκεφτεί τη Μονή Αγίων Αναργύρων του 11ου αιώνα, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο του οικισμού, το πευκόδασος Μπίστι καθώς επίσης και το πρωτοποριακό Μουσείο Παιχνιδιού!

Οι τοπικές γεύσεις και τα ολόφρεσκα θαλασσινά που φτάνουν απευθείας από τα ψαροκάικα στο τραπέζι μας, αναγάγουν την Ερμιόνη σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες γαστρονομικούς προορισμούς ολόκληρης της Πελοποννήσου.

Πηγή

Η Villa Dwell αντανακλά τον λαμπερό ελληνικό τρόπο ζωής

Ο must-visit προορισμός του Πόρτο Χέλι στην Πελοπόννησο, γνωστός και ως Hamptons της Ελλάδας, προσελκύει τους travelers που αναζητούν την ιδιωτική ζωή, καθώς και διεθνείς A-listers. Πρόκειται για μια παραδοσιακή αλλά μεγαλειώδη ιδιοκτησία που φιλοξενεί έως και 16 άτομα σε οκτώ υπνοδωμάτια – μόλις δέκα λεπτά κατά μήκος της ακτογραμμής από το Πόρτο Χέλι.

Ένας προορισμός διακοπών στη νοτιότερη ηπειρωτική Ελλάδα και λίγες ώρες οδικώς νότια της της Αθήνας, το Πόρτο Χέλι ξεκίνησε ως (κι εξακολουθεί να είναι) η κομψή ελληνική Ριβιέρα για πολλούς Αθηναίους και μη. Κομψή και μινιμαλιστική, ωστόσο, ντυμένη με φωτεινές βουκαμβίλιες και εμφανή πέτρα, η Villa Dwell είναι μια από τις πιο εκλεπτυσμένες βίλες του τόπου που φέρνει μια νότα της Τοσκάνης στην Ελλάδα με το μεγαλοπρεπές αλλά παραδοσιακό ανάστημά της να επικεντρώνεται γύρω από τον πύργο “Belvedere”.

Η Villa Dwell αντανακλά τον λαμπερό ελληνικό τρόπο ζωής που έχει κάνει το άλλοτε μικρό ψαροχώρι μαγνήτη των πιο απαιτητικών ταξιδιωτών. Μια κομψή βίλα ιταλικού στιλ, με ανοιχτή θέα στον ωκεανό, στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας, πλαισιώνεται από μέσα από τα γοητευτικά ξύλινα παραθυρόφυλλά της, ενώ έξω από την τεράστια εξωτερική βεράντα του με ώριμους ελαιώνες, πορτοκαλιές και λεμονιές, έναν αμπελώνα και τον κήπο με τα ελληνικά βότανα.

Γενναιόδωρη από κάθε άποψη, η Villa Dwell επεκτείνεται εκτός των κοινόχρηστων χώρων και σε οκτώ υπνοδωμάτια, τα οποία είναι κρυμμένα και απλώνονται σε όλη την ιδιοκτησία, φιλοξενώντας έως και 16 άτομα. Επενδεδυμένη με εντυπωσιακές γαλλικές πόρτες που προσφέρουν άμεση πρόσβαση στην εξωτερική βεράντα και την πισίνα, ενώ δίπλα βρίσκεται ένα δωμάτιο μπιλιάρδου στην άλλη πλευρά της βεράντας.

Κρυμμένη στον κάτω όροφο, χωρίς ωστόσο να λείπει η δική της εντυπωσιακή θέα, βρίσκεται μια αποκλειστική πτέρυγα φιλική προς τις οικογένειες, με δωμάτια που επικοινωνούν μεταξύ τους, τη δική της μικρή κουζίνα ενώ προσφέρει άμεση πρόσβαση στον κήπο με πανοραμική θέα στον όρμο και στον ωκεανό. Αυτή η ευρέως διαδεδομένη διάταξη επιτρέπει στους επισκέπτες της Villa Dwell να απομονωθούν. Σε άλλη περίπτωση συγκεντρώνονται στους κεντρικούς κοινόχρηστους χώρους, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου καθιστικού και της γενναιόδωρης εξωτερικής βεράντας και της πισίνας.

Η Villa Dwell συμπυκνώνει την κομψότητα της Ιταλίας που αντικατοπτρίζεται μέσω του σχεδιασμού της, ενώ συνδυάζει μια γενναιόδωρη φιλοξενία που αντανακλά την κομψότητα του γοητευτικού τόπου με τη νεοκλασική αρχιτεκτονική και τα ενετικά αρχοντικά. Το κοντινό Πόρτο Χέλι καλωσορίζει superyachts και beach clubs στην ακτή του ως ένα κοσμοπολίτικο μέρος όπου μπορεί να απολαύσει κανείς διακοπές ανάμεσα στους ντόπιους. Με απίθανα κοντινά μέρη όπως το Nikki Beach, το νησί των Σπετσών απέναντι ή τη sophisticated Ύδρα πρόκειται για ένα αληθινά γοητευτικό προορισμό όσους επιθυμούν να περάσουν ήρεμες διακοπές και να βιώσουν εμπειρίες… like a local.

Πηγή

Ταξιδεύουμε στον Άγιο Αιμιλιανό, στην Ερμιονίδα!

Στο νοτιότερο ακρωτήρι της Αργολίδας, λίγα χιλιόμετρα νότια από το κοσμοπολίτικο Πόρτο Χέλι, βρίσκεται ο Άγιος Αιμιλιανός, ένας από τους πιο μαγευτικούς και γαλήνιους προορισμούς της περιοχής.

Η γραφική αυτή περιοχή, με το ομώνυμο εκκλησάκι της, προσφέρει στους επισκέπτες μια μοναδική ευκαιρία να απολαύσουν τη φυσική ομορφιά και την ηρεμία του τοπίου, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Ο Άγιος Αιμιλιανός, με την καταπράσινη βλάστηση που τον περιβάλλει, αποτελεί καταφύγιο για πολυτελείς βίλες, οι οποίες ανήκουν σε γνωστούς Έλληνες και ξένους.

Τα κρυστάλλινα νερά και οι ήσυχες αμμουδιές γύρω από το ακρωτήρι, προσφέρουν την τέλεια απόδραση για όσους αναζητούν την ηρεμία και την ιδιωτικότητα.

Από το εκκλησάκι του Αγίου Αιμιλιανού, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν την υπέροχη θέα προς το νησί των Σπετσών, που μοιάζει να αιωρείται πάνω από τα γαλάζια νερά του Αργοσαρωνικού.

Είτε επιλέξετε να κάνετε έναν ήσυχο περίπατο στην καταπράσινη φύση, είτε να χαλαρώσετε στις παρθένες παραλίες της περιοχής, ο Άγιος Αιμιλιανός υπόσχεται μια αξέχαστη εμπειρία.

Ο συνδυασμός της φυσικής ομορφιάς, της ηρεμίας και της διακριτικής πολυτέλειας καθιστά τον Άγιο Αιμιλιανό έναν από τους πιο ξεχωριστούς προορισμούς της Αργολίδας, ιδανικό για όσους επιθυμούν να απολαύσουν μια ξεχωριστή πλευρά της ελληνικής φύσης.

Το μεσημέρι της Δευτέρας, 16 Σεπτεμβρίου, η Λιμενική Αρχή Πορτοχελίου ενημερώθηκε για τη βύθιση ενός ερασιτεχνικού ταχύπλοου σκάφους κοντά στην ακτή του λιμένα.

Ευτυχώς, δεν υπήρχαν επιβάτες στο σκάφος τη στιγμή του συμβάντος. Η βύθιση προκλήθηκε από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή τις τελευταίες ημέρες.

Με τη βοήθεια ιδιώτη δύτη, το σκάφος ανελκύστηκε με επιτυχία, και από το περιστατικό δεν προκλήθηκε θαλάσσια ρύπανση.

Σε βάρος του συλληφθέντα επιβλήθηκε πρόστιμο 3 χιλιάδων ευρώ

Συνελήφθη, την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2024, στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας, από ανακριτικούς υπαλλήλους της Π.Υ. Ναυπλίου ένας άνδρας ημεδαπός.

Ο συλληφθείς προέβη σε εκτέλεση θερμών εργασιών, προκαλώντας πυρκαγιά σε ξηρά χόρτα, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας, στην περιοχή Πετροθάλασσα, στον Δήμο Ερμιονίδος, στην Αργολίδα και του επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο 3.000€.