ΚΡΑΝΙΔΙ 20/09/2024

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΛΑΤΟΜΕΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΚΑΙΤΙ

Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ερμιονίδας που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19/09/2024  στην αίθουσα συνεδριάσεων του Λυκείου Κρανιδίου γνωμοδοτήσαμε αρνητικά  κατά πλειοψηφία για την μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τις εργασίες εκμετάλλευσης λατομείου εξόρυξης μαρμάρου σε δημόσια έκταση συνολικού εμβαδού 99.843 την στην θέση “πλάσα” του οικισμού Λουκαιτίου της Δημοτικής κοινότητας Διδύμων του Δήμου Ερμιονίδας.

Επαναλάβαμε την πάγια θέση του Δήμου Ερμιονίδας να μην ιδρυθούν και λειτουργήσουν νέες λατομικές μονάδες στο Δήμο μας ούτε να επεκταθούν οι υφιστάμενες λατομικές εγκαταστάσεις.

Στην τοποθέτηση μου στην συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου πρόσθεσα τις εξής παρατηρήσεις.

1.Η Απόφαση του Δημοτικού μας συμβουλίου είναι γνωμοδοτική ,το Περιφερειακό συμβούλιο θα αποφασίσει, καλούμαστε όλοι ( Δήμαρχος και Δημοτικό συμβούλιο) να ενημερώσουν το Περιφερειακό συμβούλιο για την πάγια θέση του Δήμου ,και αναμένουμε από αυτούς ανάλογη απόφαση.

2.Τόνισα ότι απαιτείται να είμαστε αποφασισμένοι εάν προκύψει αρνητική απόφαση  τότε να χρησιμοποιήσουμε κάθε νόμιμο δυνατό μέσο για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα της Τοπικής κοινωνίας, σύμφωνα με τις πάγιες θέσεις του Δήμου μας. Άρα το θέμα να το παρακολουθούμε και να αντιδράσουμε όπως προβλέπεται.

3.Υπενθύμισα προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου ,που είχαμε ζητήσει έλεγχο των υφιστάμενων μονάδων από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες στα πλαίσια τήρησης των προβλεπόμενων κανονισμών σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας τους. Ακόμα  περιμένουμε το πόρισμα  από τους επιθεωρητές Περιβάλλοντος.

4.Εκανα αναφορά ότι οι υφιστάμενες λατομικές εγκαταστάσεις με διαδικαστικά  κόλπα και προσωρινές άδειες δεν αποδίδουν τις οικονομικές υποχρεώσεις στο Δήμο μας, συνειδητά αποφεύγουν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και με την αδιαφορία των κρατικών υπηρεσιών.

5.Συμφωνούμε  με τις πάγιες θέσεις και τις δυναμικές ενέργειες των κατοίκων του Οικισμού Λουκαιτίου που αγωνίζονται  τόσο να μην επεκταθούν οι λατομικές εγκαταστάσεις όσο οι υφιστάμενες να λειτουργήσουν σύμφωνα με τα προβλεπόμενα μέτρα, κυρίως στην τομέα της αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος.

Καλώ την Διοίκηση του Δήμου, να στηρίξει την απόφαση μας  αυτή με κάθε τρόπο, έτσι να μην μείνουμε μόνο στα λόγια  αλλά να προχωρήσουμε σε δυναμικές ενέργειες και πράξεις  προασπίζοντας τα δίκαια αιτήματα του Δήμου μας και των Δημοτών μας.

                                                                                    Τάσος Λάμπρου 

                                                                               Δημοτικός σύμβουλος                

                                                                               Δήμου Ερμιονίδας 

                                                                                                          ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΕΝ.ΔΗ.ΕΡ

ΚΡΑΝΙΔΙ 11/09/2024

Οι Επιστολές μόνες τους δεν επιλύουν τα προβλήματα , χρειάζονται
δυναμικές παρεμβάσεις και άλλες  πολιτικές  για το Κ.Υ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ.
Την τελευταία εβδομάδα παρακολούθησα αρχικά την επιστολή του Δημάρχου
Ερμιονίδας κ Γιάννη Γεωργόπουλου προς τον υπουργό υγείας κ Α Γεωργιάδη
με αίτημα την στελέχωση του  Κέντρου Υγείας Κρανιδίου.
Στην συνέχεια ακολούθησαν επιστολές των βουλευτών του Νομού Αργολίδας
κ.Γιάννη Ανδριανού ,κ Γιώργου Γαβλήλου και κ Ανδρέα Πουλά αναφορές
προς τον Υπουργό υγείας για την επαρκή στελέχωση του Κέντρου Υγείας
Κρανιδίου .
Καλές οι επιστολές για τις οποίες όλοι, αιρετοί και πολίτες συμφωνούμε όμως
τα τελευταία χρόνια τα προβλήματα στελέχωσης του Κέντρου Υγείας
συνεχίζονται μετά την συνταξιοδότηση η την παραίτηση ιατρικού και
νοσηλευτικού προσωπικού  και την  μη έγκαιρη στελέχωση του.
Πόσα ακούσαμε την περίοδο της υγειονομικής κρίσης, πόσα έταξαν σε όλους
μας την επίμαχη περίοδο, για να στελεχωθούν όλες οι Δημόσιες δομές της
Υγείας, δυστυχώς μείναμε τις υποσχέσεις και στα πολλά λόγια.
Η κατάσταση του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου είναι τραγική πλέον δεν μπορεί
να εξυπηρετήσει ούτε τους μόνιμους κατοίκους της περιοχής μας ούτε και
τους πολλούς επισκέπτες της περιοχής μας κατά την διευρυμένη τουριστική
περίοδο .
Εμείς πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να μείνουμε στις απλές επιστολές,
στις απλές αναφορές χρειάζεται δυναμικές παρεμβάσεις μέγιστη δημοσιότητα
για τα υφιστάμενα προβλήματα του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου.
Χρειάζεται το θέμα να απασχολήσει το Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου
Ερμιονίδας, απαιτείται να υπάρχουν δυναμικές παρεμβάσεις και
κινητοποιήσεις από όλους τους κοινωνικούς φορείς και πολίτες αλλά και
αναζήτηση άλλων πολιτικών με πολλαπλά κίνητρα που θα έχει ένα και
μοναδικό στόχο να ισχυροποιηθούν όλες οι δομές της δημόσιας υγείας της
χώρας.
Απαιτείται ένα νέο μοντέλο διοίκησης και εφαρμογής νέων προοδευτικών
πολιτικών που θα έχει ένα κύριο στόχο να στελεχωθούν με επάρκεια ιατρικού
και νοσηλευτικού προσωπικού όλες οι δομές της Πρωτοβάθμιας και
δευτεροβάθμιας δημόσιας υγείας της χώρας.
ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ,ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ,Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΚΙΝΗΤΡΑ
ΣΤΕΛΕΧΩΣΗΣ , ΚΑΤΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Τάσος Λάμπρου

Δημοτικός σύμβουλος
Δήμου Ερμιονίδας
Επικεφαλής ΕΝ.ΔΗ.ΕΡ

Μια πόλη με νησιωτική αύρα που θα λατρέψετε

Με νησιωτική αισθητική που δημιουργεί την εντύπωση ότι βρίσκεστε σε κάποιο από τα πανέμορφα νησιά των Κυκλάδων, η Ερμιόνη είναι από εκείνες τις πόλεις της Αργολίδας που σιγά σιγά κερδίζει ολοένα και περισσότερο το ταξιδιωτικό κοινό. Η σχετικά κοντινή απόστασή της από την Αθήνα σε συνδυασμό με τη θαλασσινή αύρα που την χαρακτηρίζει, στα ατού που σίγουρα θα σας κάνουν να την επιλέξετε για μία από τις πρώτες καλοκαιρινές αποδράσεις της σεζόν.

Η Ερμιόνη, λοιπόν, μοιάζει πολύ με νησί, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που την αποκαλούν «πόλη- νησί», καθώς συνδυάζει ιδανικά την νησιωτική ατμόσφαιρα και αισθητική με εκείνη της πόλης.

Η ιστορία της πανέμορφης Ερμιόνης χάνεται στα βάθη των χρόνων. Χτισμένη και ξαναχτισμένη στο ίδιο μέρος, κατοικείται σχεδόν και χωρίς διακοπή τουλάχιστον από το 3000 π.Χ. Ο Όμηρος στις αναφορές του, μεταξύ άλλων στην Ιλιάδα αναφέρει τη συμμετοχή της στον Τρωικό πόλεμο.

Πρόκειται για μια όμορφη και περιποιημένη κωμόπολη, δίπλα σε ένα υπέροχο, πευκόφυτο ακρωτήρι, το Μπίστι, που διακρίνεται για την αρχοντική αύρα και το γραφικό της τοπίο, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αργολίδας, σε απόσταση 85 χλμ. από το Ναύπλιο και ακριβώς απέναντι από την Ύδρα.

Ερμιόνη: Μια εξόρμηση που τα έχει όλα

Χτισμένη αμφιθεατρικά στις δύο πλευρές μιας στενής λωρίδας γης, στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου, είναι τόσο μικρή όσο πρέπει για μια εξόρμηση που τα έχει όλα, ενώ προσφέρει στους επισκέπτες της εικόνες απίστευτου κάλλους και στιγμές χαλάρωσης με θέα στα νερά του κόλπου ακριβώς μπροστά της.

Στο βόρειο τμήμα της σχηματίζεται το μικρό και γραφικό λιμανάκι με τα γραφικά ουζερί και τα καλοκαιρινά μπαράκια, ενώ στο νότιο τμήμα της «χερσονήσου» βρίσκονται τα Μανδράκια (το πίσω λιμανάκι), όπου δένουν ιστιοπλοϊκά και σκάφη των από θαλάσσης επισκεπτών της περιοχής. Μια στάση στο αρχοντικό Κρανίδι, αλλά και το κοσμοπολίτικο Πόρτο Χέλι, στα όσα αξίζει κανείς να πραγματοποιήσει κατά την επίσκεψή του στην Ερμιόνη.

Πηγή

Ένα μέρος που θυμίζει… το Μαϊάμι

Ένα μέρος που θυμίζει… το Μαϊάμι, βρίσκεται στην Ελλάδα! Τεχνητά κανάλια διατρέχουν τις πίσω αυλές των σπιτιών, όπου οι ιδιοκτήτες πηγαίνουν όχι με το αυτοκίνητο, αλλά με το σκάφος τους, μεγάλοι φοίνικες και εξωτικά φυτά, πισίνες και μια απέραντη παραλία. Στο φόντο… η Ύδρα. Αυτό είναι το πανέμορφο Porto Hydra Village, το «Μαϊάμι» της Ελλάδας και η ομάδα Haanity μας δείχνει αυτό το μαγικό μέρος από ψηλά.

Το Πόρτο Ύδρα (ή αλλιώς Ακτή Ύδρας), που απέχει περίπου δύο ώρες από την Αθήνα, αποκαλείται από πολλούς η Βενετία του Αργοσαρωνικού και είναι ένας πανέμορφος οικισμός που ξεκίνησε να χτίζεται τη δεκαετία του ’70.

Σε αυτόν τον επίγειο παράδεισο θα βρείτε πανέμορφα πλωτά κανάλια μήκους 3,5 χιλιομέτρων, τα οποία συνδέουν τις 330 ιδιόκτητες βίλες που υπάρχουν στην περιοχή και οι οποίες είναι προσβάσιμες με σκάφος.

Η περιοχή αρχικά δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο φυσικό κάλλος. Σήμερα, όμως, είναι ένα από τα ωραιότερα μέρη της Ελλάδας. Η θάλασσα της περιοχής έχει βραβευτεί επί πολλά χρόνια με τη Γαλάζια Σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο χωριό Δίδυμα, στην Αργολίδα, βρίσκονται μυστηριώδεις γιγάντιες τρύπες που κρύβουν στο εσωτερικό τους δυο εκκλησάκια.

Το μέρος αυτό βρίσκεται στο κέντρο μιας μικρής πεδιάδας, που περιβάλλεται από ψηλά βουνά προς το βορρά και από χαμηλότερα προς το νότο.

Με την πρώτη ματιά ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται από ένα τεράστιο κοίλωμα που βρίσκεται στην πλαγιά του βουνού βορειοδυτικά του χωριού και που οι ντόπιοι ονομάζουν Μεγάλη Σπηλιά.

Το κοίλωμα αυτό, όπως και ένα άλλο μικρότερο, η Μικρή Σπηλιά, που ανοίγεται στην επιφάνεια του εδάφους με αποτέλεσμα να μη γίνεται ορατό αμέσως, προήλθαν από καθίζηση του εδάφους.

Στον τόπο αυτό τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης ζωής παρουσίας, χρονολογούνται από την Ύστερη Νεολιθική Εποχή (4.000-2.800 π.Χ.)

Πρόκειται για λίθινα εργαλεία, που βρέθηκαν στη Μεγάλη Σπηλιά, όπου βρήκε καταφύγιο από τα στοιχεία της φύσης ο άνθρωπος εκείνης της εποχής. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ελάχιστα ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού (2.800- 1.100 π.Χ.).

Αντίθετα εμφανή είναι τα σημάδια από την Κλασική Εποχή (5ος – 4ος αι. π.Χ.), περίοδο ακμής για ολόκληρη την Ερμιονίδα. Το σημαντικότερο τεκμήριο αυτής της περιόδου είναι το Κάτω Πηγάδι, που βρίσκεται ανάμεσα στο Πάνω και στο Κάτω Χωριό. Σε λίθινη εποχή του 2ουαι.π,Χ.συναντούμε για πρώτη φορά το όνομα Δίδυμα.

Η ονομασία του χωριού και η ιστορία πίσω από αυτήν

Η ονομασία αφορούσε την περιοχή για την οποία έριζαν δύο μεγάλες πόλεις-κράτη εκείνης της εποχής, η Επίδαυρος και η Ερμιόνη.

Η περιοχή αυτή, που τοποθετείται στα σύνορα των δύο πόλεων-κρατών, ταυτίζεται με εκείνη των Διδύμων. Ο γνωστός περιηγητής της αρχαιότητας Παυσανίας το 2ο αι. π.Χ. γράφει για τα Δίδυμα ότι, «χωρίον δε έτερον, ο Διδύμους ονομάζουσι,…ένταύθα εστί μέν ιερόν Απόλλωνος , έστί δε Ποσειδώνος επί δε αυτοίς Δήμητρος. Αγάλματα δε ορθά λίθου λευκού» δηλαδή, άλλο χωριό που το ονομάζουν Δίδυμους,… εδώ υπάρχει ιερό του Απόλλωνα και του Ποσειδώνα και πίσω από αυτά της Δήμητρας, και υπάρχουν και αγάλματα όρθια από λευκή πέτρα.

Μάλιστα στο ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται εντοιχισμένο τμήμα κίονα με περιγραφή, στην οποία αναφέρεται προσφορά στη θεά Δήμητρα. Ακολουθώντας την πορεία του χρόνου, τα επόμενα μνημεία που συναντούμε ανάγονται στη βυζαντινή εποχή.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι στην περιοχή υπάρχουν λείψανα αρχαίου οικισμού και των ιερών του Απόλλωνα, του Ποσειδώνα και της Δήμητρας. Στην Εκκλησία της Αγίας Κυριακής έχουν ανευρεθεί συντρίμμια αρχαίων πήλινων δοχείων και κεραμικών. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι εκεί βρισκόταν ο Ναός της Δήμητρας.

Στα εσωτερικά κάθετα τοιχώματα του βαράθρου όπου κάποιος κατέρχεται μέσω μιας κλιμακωτής στοάς είναι ριζωμένα τα εκκλησάκια της Μεταμορφώσεως προς βορρά και του Αγίου Γεωργίου προς τον νότο. Και τα δύο εκκλησάκια είναι λαξευμένα μέσα στο βράχο.

Μέσα στον Άγιο Γεώργιο υπάρχουν επιγραφές με Λατινικούς χαρακτήρες , μία ιστορική επιγραφή που σημειώνει το πέρασμα του Θωμά του Παλαιολόγου, Ηγεμόνα της Πελοποννήσου καθώς επίσης και μία παλιά πέτρινη κολυμβήθρα. Ανατολικά της Εκκλησίας υπάρχει μικρή δεξαμενή της οποίας τα τοιχώματα έχουν επιστρωθεί με είδος πορσελάνης και ανατολικότερα σε ύψος 25 μέτρων μία οπή που ονομάζεται « Ασκηταρειό » όπου οι ασκητές ανέρχονται με σκοινί.

Πηγή

Το βαπόρι-θρύλος που δάμαζε τα κύματα με ανέμους 12 μποφόρ

Οι θρύλοι που το συνόδευσαν σε αυτό το ταξίδι του το οποίο κράτησε ολόκληρες δεκαετίες, είναι πολλοί.

Το καράβι με το όνομα «Κύκνος» το οποίο αγαπήθηκε πολύ στην περιοχή των Σποράδων, είχε την ίδια κατάληξη με όλα τα γέρικα σκαριά.

Κατέληξε σε διαλυτήριο για σκραπ, παρά την ιστορία που είχε καταγράψει στις ελληνικές θάλασσες.

Οι θρύλοι που το συνόδευσαν σε αυτό το ταξίδι του το οποίο κράτησε ολόκληρες δεκαετίες, πολλοί. Μέχρι και ο πρώην (και αδικοχαμένος) πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Τζον Κένεντι, υπήρξε επιβάτης του.

Κάποτε, μάλιστα, την περίοδο του μεσοπολέμου, ιδιοκτήτης του ήταν ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Φιορέλο Χένρι Λα Γκουάρντια! Ήταν η εποχή, βέβαια, που το πλοίο βρισκόταν ακόμη στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, όπου ναυπηγήθηκε στο Μέιν.

Το ημερολόγιο έγραφε τότε 1930 και το «Sylvia», όπως ήταν το πρώτο όνομά του, πραγματοποίησε το παρθενικό του ταξίδι, αλλά δέκα χρόνια αργότερα, με το ξέσπασμα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, η χρήση του πέρασε στα χέρια του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ.

Μετονομάστηκε σε «USS Tourmaline» και έχοντας ως βάση του την Νέα Υόρκη, χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικό σκάφος και παρέμεινε τέτοιο μέχρι και ένα χρόνο μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, ως το 1946, όταν και οι επόμενες σελίδες στην ιστορία του άρχισαν να γράφονται στα… ελληνικά.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Μανώλη Κουλουκουντή, ο οποίος από το 1940 είχε εγκατασταθεί μόνιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών της Νέας Υόρκης.

Μαζί με τον Ανδρέα Εμπειρίκο αγόρασαν το βαπόρι το οποίο με την ονομασία «Adelphic», πλέον, διέσχισε τον Ατλαντικό ωκεανό μεταφέροντας τρόφιμα και υγειονομικό υλικό της αμερικανικής βοήθειας για λογαριασμό της UNRRA. Τότε ήταν που έδεσε για πρώτη φορά στον Πειραιά και αμέσως μετά οδηγήθηκε σε ναυπηγίο προκειμένου να λάβουν χώρα οι απαραίτητες αλλαγές ώστε να είναι σε θέση να λειτουργήσει ως επιβατικό.

Με το όνομα «Κύκνος» πια, και το πανέμορφο πουλί ως σήμα να το κοσμεί, δρομολογήθηκε στις ελληνικές θάλασσες. Το παρθενικό του ταξίδι για λογαριασμό της εταιρείας «Σαρωνικός» πραγματοποιήθηκε τελικά το 1947 και ξεκίνησε τελικά τα ταξίδια του με αφετηρία και τερματισμό το λιμάνι του Βόλου, συνδέοντας αρχικά την πόλη της Μαγνησίας με Αιδηψό και Χαλκίδα ενώ μία πενταετία αργότερα, δηλαδή το 1952, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν και στα νησιά των Βορείων Σποράδων, δηλαδή Σκιάθο, Σκόπελο, Αλόννησο, αλλά και Σκύρο.

Η παρουσία του σε εκείνες τις θάλασσες υπήρξε καθοριστική για την οικονομία της περιοχής αλλά και για τις ανθρώπινες σχέσεις, αφού μιλάμε για μια εποχή δίχως το σημερινό οδικό δίκτυο. Τα πάντα μεταφέρονταν δια θαλάσσης, ακόμη και σκυριανά γαϊδουράκια, όπως αποκαλύπτουν μαρτυρίες από εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

Μία από αυτές, εκείνη του Στέργιου Μιχελή που υπήρξε επί σειρά ετών μέλος του πληρώματος και μάλιστα σε διάφορα πόστα, φιλοξενήθηκε σε αφιέρωμα της εφημερίδας «Θεσσαλία» για το «Κύκνος».

Εκεί δεν έλειψε η αναφορά στην ιστορική φιγούρα του Πορτοχελιώτη καπετάνιου Κυριάκου Μαστροκόλια, για τον οποίο διηγείται ο απόμαχος ναυτικός: «Ήταν ένας πάρα πολύ καλός καπετάνιος. Δεν φοβόταν τη θάλασσα. Μαζί του έχω “φάει” 12 μποφόρ. Από τη Γλώσσα μέχρι τη Σκιάθο.

Η διαδρομή αυτή ήταν ακριβώς 25 λεπτά με το “Κύκνος”. Στο μπουγάζι εκείνο κάναμε τρεισήμισι ώρες. Δεν ξεχώριζες το σκαρί, έβλεπες μόνο θάλασσα. Ήταν, όμως, πάρα πολύ γερό το βαπόρι. Είχε και βαθιά καρίνα. Ήταν καλοσχεδιασμένο. Και ο καπετάνιος πάρα πολύ σκληρός ναυτικός»…

Το 1974 χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια της επιστράτευσης προκειμένου να μεταφέρει Έλληνες για να καταταγούν και στη συνέχεια μετέφερε οπλίτες αλλά και πολεμικό υλικό από τον Βόλο στη Λήμνο, ενώ μερικούς μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, μπήκαν οριστικά οι τίτλοι τέλους καθώς έδεσε για τελευταία φορά στους προβλήτες του λιμανιού της πόλης.

Η προσπάθεια ενός ιδιώτη να το μετατρέψει σε πλωτό εστιατόριο και καφετέρια δεν καρποφόρησαν κι έτσι μοιραία το κάποτε εμβληματικό σκαρί οδηγήθηκε σε διαλυτήριο και μετατράπηκε σε σκραπ.

Το μόνο που απέμεινε για να θυμίζει τις μέρες της δόξας του, όταν όργωνε θυμωμένες θάλασσες, είναι ένα φωτιστικό το οποίο κράτησε ως ενθύμιο ο Στράτος Μιχελής… «Το έχω στο σπίτι μου μέχρι σήμερα, πάνω σε μία πέργκολα», λέει και συνεχίζει: «Κρίμα που είχε ετούτη την κατάληξη. Ήταν ένα από τα καλύτερα πλοία που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα»…

Πηγή