Είναι γνωστό σε όλους ότι η λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου, σε αυτή τη δημοτική περίοδο δεν γίνεται με τον τρόπο που πρέπει και αρμόζει στο ανώτερο θεσμικά όργανο.
Το ίδιο δυστυχώς συμβαίνει και στον δικό μας Δήμο, όπου για μία ακόμα φορά γινόμαστε μάρτυρες του υποβιβασμού του θεσμικού οργάνου.
Μετά από χθεσινή επικοινωνία με δημότες, ενημερώθηκα ότι γίνονται εργασίες στο κτήμα των 8,5 στρεμάτων στη θέση Γκολέμι της Δημοτικής Κοινότητας Κρανιδίου, το οποίο είναι δωρεά του αείμνηστου Κώστα Δημότση -Έλληνα, προς τον Δήμο Ερμιονίδας, επί δημαρχίας του Δημήτρη Καμιζή.
Στη διαθήκη του όπως γνωρίζετε άφησε 200.000 ευρώ για την κατασκευή κλειστού Γυμναστηρίου που θα φέρει το όνομά του.
Μετά από αυτή την εξέλιξη επισκέφτηκα τον χώρο και διαπίστωσα ότι :
α) Υπήρχαν σκαπτικά μηχανήματα στο χώρο και είχαν γίνει εργασίες, και
β) Είχαν βγεί σχεδόν όλα τα ελαιόδεντρα, τα οποία βρίσκονταν μαζεμένα σε παραπλήσιο χώρο, με προορισμό μάλλον την μεταφύτευση.
Σκοπός σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί από μέλη της Επιτροπής που δημιουργήθηκε για να τρέξει το θέμα της κατασκευής του Κλειστού Γυμναστηρίου, είναι να φτιαχθούν 2 γήπεδα τένις από δωρεές πολιτών!! Κάτι που ούτε καν αναφέρεται στην διαθήκη του αείμνηστου. Πρόκειται για σοβαρό ατόπημα και θα υπάρχουν οι κατάλληλες κινήσεις από την αντιπολίτευση, ώστε να “διορθωθεί” η κατάσταση.
Επειδή το σοβαρό αυτό θέμα δεν ήρθε στο Δημοτικό Συμβούλιο ως όφειλε η Δημοτική Αρχή και επειδή ως Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Ερμιονίδας δεν γνωρίζω τίποτα για τις παραπάνω εργασίες, έστειλα αμέσως επιστολή στον Δήμαρχο Ερμιονίδας, ώστε να με ενημερώσει στα κάτωθι:
1) Με ποια απόφαση γίνονται οι εργασίες στο κτήμα της δωρεάς του Κώστα Έλληνα;
2) Ποιος είναι ο λόγος που γίνονται αυτές οι εργασίες και γιατί δεν ενημερώσατε τους Δημοτικούς Συμβούλους του Δήμου Ερμιονίδας;
Επισημαίνεται ότι στη διαθήκη του αείμνηστου Κώστα Έλληνα αναγράφεται:
Η παραπάνω εξέλιξη δείχνει την ασθμαίνουσα προσπάθεια του Δημάρχου να παρουσιάσει έργο στο τέλος της θητείας του, αλλά ταυτόχρονα και την ηθελημένη παράκαμψη του ΔΣ του Δήμου μας για μία ακόμη φορά.
Το περίεργο είναι ότι ενώ υπάρχει το μεγάλο οικόπεδο των 40 στρεμμάτων από τη δωρεά του Φωστίνη, επέλεξαν να φτιάξουν 2 γήπεδα τένις στο μικρό γήπεδο των 8,5 στρεμμάτων της δωρεάς του Κώστα Έλληνα.
Αύριο θα θέσω το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε να έχουμε τις απαντήσεις στα ερωτήματά μας.
Τάσος Τόκας
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας
Επικεφαλής της ΝΕΔΥΠΕΡ
Κατεδαφίστηκε κι άλλο ετοιμόρροπο κτίριο για λόγους ασφαλείας
Συνεχίζονται με γοργούς ρυθμούς οι εργασίες κατεδάφισης των επικινδύνως ετοιμόρροπων κτηρίων από τον Δήμο Ερμιονίδας.
Στην κατεδάφιση ενός ακόμη ετοιμόρροπου κτηρίου προχώρησαν τη Δευτέρα 30 Μαΐου οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου στην Κοινότητα Κρανιδίου, λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και τηρώντας τις απαραίτητες διαδικασίες.
Συγκεκριμένα, κατεδαφίστηκε το παλιό «Μονοπώλιο», ενώ πριν από λίγες μέρες κατεδαφίστηκε και το παλιό κτήριο της Αστυνομίας.
Τα δύο κτήρια για χρόνια έστεκαν εγκαταλειμμένα και η παρουσία τους ενείχε σοβαρούς κινδύνους για τους πολίτες.
Δήλωση του Γιάννη Μαργέτα
“Στο Δήμο Ερμιονίδας η κτηματαγορά και η οικοδομική δραστηριότητα αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου εισοδήματος.
Τις συνέπειες της πτώσης της οικοδομικής δραστηριότητος τις βιώσαμε μετά το 2010 με την οικονομική κρίση.
Επομένως η κτηματαγορά και η οικοδομή αποτελούν τον οικονομικό κλάδο που οφείλουμε όλοι να προστατεύουμε και να λειτουργεί χωρίς κλυδωνισμούς.
Στο πλαίσιο αυτό κρίνεται ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση οι διαβεβαιώσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας προς τον Βουλευτή Αργολίδας κ. Γιάννη Ανδριανό.”
ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ: Τι λένε στην κυβέρνηση για τις οικοδομικές άδειες στην Ερμιονίδα
Παραίτηση – βόμβα που θα συζητηθεί!
Την παραίτησή του και μάλιστα εγγράφως, υπέβαλε ο Γιάννης Τσαμαδός.
Μετά από τρία χρόνια, ο μέχρι πρότινος αντιδημάρχος Καθαριότητας, παραιτήθηκε για προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται.
Αναμένουμε την αντίδραση του δημάρχου…
Όσο για το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης στον τομέα της καθαριότητας, ακούγονται πολλά ονόματα, όμως όπως μαθαίνουμε, έχει παρθεί η απόφαση και σύντομα θα ανακοινωθεί.
Ξεκάθαρη η θέση της κυβέρνησης
Ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αρμόδιος για θέματα χωροταξίας και αστικού περιβάλλοντος Νίκος Ταγαράς, σχετικά με τη μελέτη του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) Ερμιονίδας, δήλωσε:
“Η θέση της Κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη: δεν τίθεται κανένα θέμα αναστολής έκδοσης οικοδομικών αδειών στην Ερμιονίδα με αφορμή την προκήρυξη της μελέτης του ΕΠΣ, έργο που θα προκηρυχθεί μέχρι το τέλος του Ιουλίου χωρίς να επιβαρυνθεί καθόλου ο Δήμος, αφού η χρηματοδότησή του προβλέπεται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης.
Άλλωστε η οποιοσδήποτε αναστολή μπορεί να γίνει μόνο με την υποβολή του σχετικού αιτήματος από τον Δήμο Ερμιονίδας με το ανάλογο επιχείρημα.”
Η φυσική ποικιλομορφία και οι πανέμορφες παραλίες έχουν μαγνητίσει πλούσιους από ολόκληρο τον πλανήτη
Συγκεντρώνει την εγχώρια και διεθνή οικονομική «ελίτ». Διατηρεί υψηλό προφίλ και παραμένει μία από τις ακριβότερες περιοχές της χώρας. Ο λόγος για το Πόρτο Χέλι, το οποίο έχει καταφέρει να μαγνητίσει τα βλέμματα εύρωστων οικονομικά προσώπων, οι οποίοι διαγκωνίζονται για ένα «κομμάτι γης», όντας μάλιστα διατεθειμένοι να βάλουν αρκετά βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Αυτό απέδειξε και η πρόσφατη είδηση που έκανε τον γύρο του Διαδικτύου, χωρίς να διαψευσθεί, ότι μεταβιβάστηκε έναντι υψηλού τιμήματος οικόπεδο που φιλοξένησε το ιδιωτικό αεροδρόμιο του Πόρτο Χελίου, μια επένδυση που είχε πραγματοποιήσει ο επιχειρηματίας Τάσος Αλεξίου. Ο νέος ιδιοκτήτης είναι ιρλανδός δισεκατομμυριούχος που ασχολείται με την κατασκευή premium μεταλλικών πωμάτων φιαλών και κατέβαλε το ποσό – μαμούθ των 50 εκατ. ευρώ.
Τα πλεονεκτήματα
Τι είναι αυτό που κάνει την περιοχή τόσο θελκτική στους πολύ πλούσιους; Τι ξεχωριστό έχει; Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates Θεμιστοκλή Μπάκα, η περιοχή διαθέτει ορισμένα πλεονεκτήματα που δεν απαντώνται εύκολα αλλού, όπως η φυσική ποικιλομορφία, οι πανέμορφες παραλίες, η εύκολη πρόσβαση για τα σκάφη αναψυχής στους κόλπους της Ερμιονίδας, η δυνατότητα προσέγγισης είτε οδικώς (180 χλμ. από την Αθήνα) είτε διά θαλάσσης και παλαιότερα ακόμη και από αέρα. Και φυσικά οι «γείτονες».
Μια άλλη πτυχή είναι η δυνατότητα απομόνωσης και ιδιωτικότητας που προσφέρει για αυτούς και τις οικογένειές τους. Είναι ενδεικτικό ότι υποψήφιος αγοραστής ανέφερε σε γνωστό μεσίτη των Αθηνών πως δεν τον πειράζει η κακή ποιότητα του οδικού δικτύου, αντίθετα, τη χαρακτήρισε καλοδεχούμενη καθώς έτσι λιγότεροι θα επισκέπτονται την περιοχή. Εξίσου ενδεικτικό ότι οι κατοικίες είναι αρκετά μεγάλες, από τις μεγαλύτερες που υπάρχουν στην Ελλάδα, φθάνοντας μέχρι και τα 1.600 τ.μ., ώστε να μπορούν να φιλοξενήσουν τις οικογένειές τους αλλά και το βοηθητικό προσωπικό στη διάρκεια της παραμονής τους, όταν κάνουν διακοπές.
Μια ιστορία με παρελθόν
Η ιστορία της περιοχής πάει πολύ πίσω. Τον 18ο αιώνα χρησιμοποιούνταν από τους κρανιδιώτες ναυτικούς και τους ναυτικούς της Ερμιόνης (Καστρί), όπως και από ξένους ναυτικούς, καθώς στους ναυτικούς χάρτες της εποχής αναφερόταν ως ασφαλής λιμένας.
Οι πρώτοι επισκέπτες ήταν από τις Σπέτσες στην περιοχή της τότε κατάφυτης ακτής της Κόστας για μπάνιο με τις «σακολέβες» (χαρακτηριστικά μικρά ιστιοφόρα), τα γνωστά «μπεν μιξτ» (δηλαδή τα μεικτά μπάνια) της Κόστας, έγραφε η εφημερίδα «Πατρίς» το 1916. Οι πρώτες επιβλητικές κατοικίες χτίστηκαν μεταξύ 1920-1930, όπως η πρώτη έπαυλη στον οικισμό, γνωστή πλέον ως Πύργος της Ελλης.
Μετά την προβολή και την αίγλη των κοντινών νησιών (Σπέτσες – Υδρα), την αγορά νησιών από εφοπλιστές, όπως ο Λιβανός που αγόρασε το νησάκι απέναντι από το χωριό της Κοιλάδος και ο Νιάρχος που αγόρασε τη Σπετσοπούλα, το Πόρτο χέλι έγινε περισσότερο γνωστό, ενώ σημαντικό παράγοντα αποτέλεσε ο δρόμος του Σοφικού, όπου όλο και περισσότεροι αγόραζαν φτηνή γη στη γύρω περιοχή.
Η οικογένεια Κάιζερ στην περιοχή της Κορακιάς, ο βιομήχανος Πρόδρομος Μποδοσάκης στην περιοχή του Αγίου Αιμιλιανού, η εφοπλιστική οικογένεια Μαυρολέοντος στην περιοχή της Χινίτσας καθώς και οι οικογένειες Λιβανού, Χανδρή, Φράγκου, Παναγιωτίδη, Διαμαντίδη και Βαρδινογιάννη. Η εφημερίδα της εποχής «Ελευθερία» ανέφερε «το αναπτυσσόμενο θέρετρο παρόμοιο με το Πόρτο Φίνο».
Την περίοδο της χούντας έγινε προσπάθεια να κατασκευαστεί αεροδρόμιο κοντά στην είσοδο του χωριού, πράγμα που δεν αποπερατώθηκε ποτέ, ενώ τη δεκαετία του 1970-1980 χτίστηκαν μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα με εγγυήσεις του Οργανισμού Τουρισμού. Παρ’ όλα αυτά, η περιοχή κατάφερε να διατηρήσει την αίγλη της, ενώ δεν λείπουν οι αναφορές στον διεθνή Τύπο, οι οποίες τη χαρακτηρίζουν ως «η ελληνική Ριβιέρα» ή/και ότι συναγωνίζεται επάξια το Μονακό. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε και η ολλανδική βασιλική οικογένεια το 2013, η οποία αγόρασε την έπαυλη του Γερμανού φωτογράφου Μάνφρεντ Ρίκερ. Η έπαυλη αγοράστηκε έναντι 4,5 εκατ. ευρώ και βρίσκεται σε μια έκταση τεσσάρων στρεμμάτων στην περιοχή Ντορούφι. Δίπλα στο σπίτι τους φιγουράρει ένα μεγάλο γήπεδο του γκολφ.
Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, που λειτουργεί στο Κρανίδι, επισκέφτηκε το σπήλαιο Φράγχθι της Κοιλάδας, την Τετάρτη 25 Μαΐου.
Άξιζε πολύ αυτή η εκπαιδευτική δραστηριότητα. Μάθαμε την ιστορία του, χαρήκαμε μια όμορφη διαδρομή, κάναμε έναν καταπληκτικό περίπατο.
Όταν παρουσιάζεις σε ενηλίκους μαθητές την ιστορία και τις ομορφιές του τόπου σου νιώθεις μεγάλη ανακούφιση για το έργο που προσφέρει το σχολείο μας στην τοπική μας κοινωνία.
Καλημέρα σε όλους τους φίλους μας.
ΣΔΕ Κρανιδίου
Κύριε Δήμαρχε,
Εδώ και πέντε μήνες το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ανακοίνωσε την πρόθεση του να προχωρήσει σε 128 Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια μέσω σύνταξης μελετών, οι οποίες σύμφωνα με τις εξαγγελίες θα ολοκληρωθούν το 2025 με τήρηση αυστηρού χρονοδιαγράμματος. Μέσα σε αυτές τις 128 περιοχές της χώρας, ανήκουν οι Δημοτικές Ενότητες Κρανιδίου και Ερμιόνης.
Το θέμα μέχρι σήμερα δεν έχει απασχολήσει το κορυφαίο συλλογικό όργανο διοίκησης του Δήμου, το Δημοτικό Συμβούλιο, με δική σας ευθύνη. Αντίθετα, θα έπρεπε να είχαμε πληρέστερη ενημέρωση όπως προβλέπεται σύμφωνα με την αρχή του δημοκρατικού προγραμματισμού και του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων.
Διακρίνω ότι κάποιοι με την άγνοιά τους, με την αδιαφορία τους, με τις σκοπιμότητες που υπηρετούν, απαξιώνουν τα συλλογικά όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και συναινούν εύκολα στα σχέδια της κεντρικής διοίκησης και πάνε να μας φορέσουν ένα «νέο κουστούμι» που θα ανατρέψει την υφιστάμενη οικονομική – κοινωνική κατάσταση της Ερμιονίδας, ώστε να εξυπηρετήσουν «πολεοδομικές φιλοσοφίες» και οι συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Ζητώ λοιπόν στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο να ενταχθεί στην ημερήσια διάταξη και να γίνει πληρέστερη ενημέρωση από την πλευρά σας. Απαιτείται δε να απαντηθούν τα παρακάτω ερωτήματα:
-
Γιατί στην Αργολίδα επιλέχθηκαν περιοχές για Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια από το Δήμο Άργους και από το Δήμο Ερμιονίδας; Είχατε συμφωνήσει με το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής για αυτήν την επιλογή ή όχι; Γιατί είναι εκτός το Ναύπλιο και η Επίδαυρος από αυτήν την διαδικασία ,από τα Τ.Π.Σ.;
-
Μέχρι σήμερα είχατε αλληλογραφία ή συναντηθήκατε με πολιτικούς ή υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου και σας παρουσίασαν τις τους και τις προτεραιότητες τους;
-
Εάν εγκριθούν τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια όταν ολοκληρωθούν τι επιπτώσεις θα έχουμε στην οικονομική και οικοδομική δραστηριότητα της Ερμιονίδας; Έχουν σχέση με τις χρήσεις γης, με την εκτός σχεδίου δόμηση, με τις περιοχές οργανωμένης πολεοδόμησης, με τις μεγάλες επενδύσεις οικοδομικών επιχειρήσεων εξοχικής κατοικίας κ.λπ.;
-
Ποια είναι η άποψη της διοίκησης του Δήμου για τη σύνταξη μελετών Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων; Ποιες θα είναι οι πρωτοβουλίες σας, οι ενέργειες σας και ποιες οι προτάσεις σας; Επίσης, εάν υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις και σίγουρα μεγάλες ενστάσεις και ριζικές διαφωνίες πως θα αντιδράσουμε σε επίπεδο Δήμου και τοπικής κοινωνίας;
Τα ψέματα τελείωσαν, τα μεγάλα προβλήματα δεν χωρούν άλλα κάτω από το «χαλί». Το Δημοτικό Συμβούλιο απαιτείται να λειτουργεί και πλέον να μην κρύβεται άλλα θέματα. Θα δημιουργηθεί «τσουνάμι» αρνητικών εξελίξεων με σοβαρές συνέπειες στην επιβίωση της τοπικής μας οικονομίας. Το έργο το έχουμε ξαναδεί, τι επιδιώκουν «οι μεγάλοι ,οι οικονομικά ισχυροί». Όμως αυτό που εμείς πρέπει να υπηρετούμε είναι το δημόσιο συμφέρον, να προστατέψουμε τα συμφέροντα των δημοτών μας. Έχουμε τη δύναμη και την γνώση να υποβάλλουμε σοβαρές αντιπροτάσεις που θα ανατρέψουν το «καπέλωμα» του κεντρικού σχεδιασμού, που κάποιοι θέλουν να σχεδιάσουν για εμάς χωρίς εμάς.
Τάσος Λάμπρου
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας
Επικεφαλής ΠΡΟΣΥΕΡ
Με το τίμημα που ταιριάζει στο Μονακό της Ελλάδας – όπως αποκαλούν το Πόρτο Χέλι όσοι αποφάσισαν να επενδύσουν σε αυτό – άλλαξε χέρια το ακριβότερο οικόπεδο της Ελλάδας, που φιλοξένησε το ιδιωτικό αεροδρομίου του Πόρτο Χελίου, επένδυση του επιχειρηματία Τάσου Αλεξίου.
Ο νέος ιδιοκτήτης, Ιρλανδός δισεκατομμυριούχος στις δραστηριότητες του οποίου ανήκει η κατασκευή premium μεταλλικών πωμάτων φιαλών, εξαγόρασε με το ποσό των (περίπου) 50 εκατομμυρίων τη γειτνίαση με έτερους επιχειρηματίες που βρήκαν καταφύγιο στο Πόρτο Χέλι.
Περιοχή που προσέλκυε το ενδιαφέρον «επιφανών» οικογενειών, όπως οι Μαυρολέων, Λιβανού, Χανδρή, Φράγκου, Παναγιωτίδη, Διαμαντίδη, Βαρδινογιάννη, Μυτιληναίου, Γουλανδρή και Γλύξμπουργκ, ήδη από τη δεκαετία του 1970.
Ο βιομήχανος Πρόδρομος Μποδοσάκης αγόρασε πρώτος ένα τεράστιο κομμάτι γης, στον Άγιο Αιμιλιανό.
2,8 δισ. δολάρια προσγειώνονται στο Πόρτο Χέλι
Ο νέος ιδιοκτήτης, Paul Richard Coulson είναι Ιρλανδός δισεκατομμυριούχος, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος και πρόεδρος του Ardagh Group, παραγωγός προϊόντων γυαλιού και μετάλλων με έδρα το Λουξεμβούργο, ο οποίος έχει εξελιχθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες συσκευασίας μετάλλων και γυαλιού στον κόσμο.
Το 2021, η περιουσία του υπολογίστηκε σε 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας τον, τον 10ο πλουσιότερο άνθρωπο της Ιρλανδίας.
Η Τάσος Αλεξίου Α.Ε. εξαγοράστηκε από τον Coulson έναντι 55 εκατομμυρίων ευρώ, με το συγκεκριμένο ακίνητο που περικλείει τα 700 μέτρα του διαδρόμου προσγείωσης και ανήκει στην εταιρεία να αποτιμάται περί τα 45 ως 50 εκατομμύρια, κατά πληροφορίες.
Το επιπλέον ποσό των 5-10 εκατ. ευρώ αφορά και άλλα ΑΚΙΝΗΤΑ που είναι μέτοχος της η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΑΣΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΕ.
Πλέον o Coulson έχει το ρόλο προέδρου και CEO της εταιρείας που ήλεγχε το κτήμα με το ιδιωτικό αεροδρόμιο.
Το αεροδρόμιο λειτούργησε κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970.
Το 2004 τo αεροδρόμιο έκλεισε από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, λόγω προβλημάτων συντήρησης, ενώ το 2008 το πιστοποιητικό αεροδρομίου δεν ανανεώθηκε, και έτσι το αεροδρόμιο έκλεισε οριστικά.
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 21 μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας.
Διαθέτει έναν τσιμεντένιο διάδρομο μήκους 678 μέτρων.
Από τον πρώτο Έλληνα Aviator στην Ολυμπιακή
Ήταν δημιούργημα του Τάσου Αλεξίου, του πρώτου Έλληνα που εκπαιδεύτηκε ως ιδιωτικός πιλότος.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εξασφάλισε άδεια πιλότου προκειμένου να πετάει μόνο προς ευχαρίστησή του και το 1958 έφερε στην Ελλάδα το πρώτο μικρό αεροσκάφος.
Αργότερα αποφάσισε να αξιοποιήσει την επαγγελματική του εμπειρία ως κατασκευαστής.
Σε αυτήν στηρίχθηκε για να δώσει φτερά στον έρωτά του με τη βραβευμένη εικαστικό Λίζη Καλλιγά, που σήμερα ζει στο Χαλάνδρι.
Αναζητώντας τρόπο να την επισκέπτεται στο παλιό αρχοντικό που διατηρούσε η οικογένειά της στις Σπέτσες, ο Αλεξίου εντόπισε το κτήμα που εκτεινόταν από τη Χηνίτσα έως την Κόστα.
Εμπνευσμένος από τον δημοφιλή κατά τη διάρκεια της επταετούς δικτατορίας θεσμό των αντιπαροχών, προτείνει στους ιδιοκτήτες των εκτάσεων (δηλαδή στους βοσκούς) να του πουλήσουν και να επενδύσουν σε διαμερίσματα στην Αθήνα.
Αφού περιήλθε στην κατοχή του, ο Τάσος Αλεξίου κατασκεύασε σταδιακά τον διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης των αεροσκαφών για να εξυπηρετεί τα δικά του αεροσκάφη αναψυχής.
Στην αρχή.
Γιατί στις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Ολυμπιακή Αεροπορία ζητά από τον επιχειρηματία την παραχώρηση της έκτασης για την εξυπηρέτηση δύο πτήσεων ημερησίως.
Ο Τάσος Αλεξίου δέχεται λόγω της φιλίας του με την οικογένεια Ωνάση και ειδικότερα με τον Αριστοτέλη Ωνάση, καθώς τους ένωσε η αγάπη για την αεροπορία.
Όταν το 2011 ο Τάσος Αλεξίου έφυγε από τη ζωή, το ακίνητο πέρασε στην οικογένειά του (5 παιδιά) για να φτάσει σήμερα να αποτελέσει κτήμα ενός ακόμη επιχειρηματία που βρήκε – επενδυτικό και προσωπικό – καταφύγιο στην Ελλάδα.
Η μυθική Ιστορία του Τάσου Αλεξίου
Σύμφωνα με τον ιστότοπο www.andro.gr , για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια ο Τάσος Αλεξίου ήταν ο μοναδικός ιδιώτης πιλότος στην Ελλάδα.
Αυτοδίδακτος ο ίδιος, συντηρούσε μόνος του το αεροσκάφος έχοντας μεγάλη εμπιστοσύνη στα χέρια και στις γνώσεις του, χωρίς να διστάσει ποτέ να βάλει στο αεροσκάφος και τα πέντε παιδιά του.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Βρισκόμαστε στα 50’s, λίγο μετά τον πόλεμο ο Τάσος Αλεξίου είναι ο πρώτος Έλληνας που εκπαιδεύεται σαν ιδιωτικός πιλότος.
Κατασκευαστής στο επάγγελμα, η αγάπη του για τους αιθέρες, αλλά και για την μηχανολογία τον οδηγεί στην Αμερική για να πάρει άδεια πιλότου προκειμένου να πετάει μόνο προς ευχαρίστησή του, ενώ το 1958 φέρνει στην Ελλάδα το πρώτο μικρό αεροσκάφος.
Οι υπάλληλοι του τελωνείου δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι μέσα στο ξύλινο κουτί που είχαν μπροστά τους υπήρχε αεροπλάνο.
Αφού ολοκληρώνει τη διαδικασία της εισαγωγής, ξεκινάει αμέσως τη συναρμολόγηση και σύντομα βρίσκεται στον ελληνικό ουρανό.
Λίγο αργότερα, γνωρίζει τον έρωτα στο πρόσωπο της Λίζη (σ.σ. πρόκειται για την βραβευμένη εικαστικό Λίζη Καλλιγά) .
Το παλιό αρχοντικό που διατηρούσε η οικογένειά της στις Σπέτσες και η ομορφιά του τοπίου, είναι η αφορμή για τον Τάσο να αναζητήσει ένα κτήμα προς αγορά στην περιοχή.
Παράλληλα, ήθελε να πραγματοποιήσει το όνειρό του, να δημιουργήσει μελλοντικά το προσωπικό του αεροδρόμιο για να διευκολύνει τις ιπτάμενες μετακινήσεις του.
Επειδή πετούσε συχνά, του δόθηκε η δυνατότητα να εντοπίσει από ψηλά ένα πολύ καλό και αρκετά μεγάλο κομμάτι της περιοχής που εκτεινόταν από τη Χηνίτσα έως την Κόστα.
Έδωσε μερικά χρήματα στους βοσκούς της περιοχής που χρησιμοποιούσαν τα μέρη για βοσκοτόπια, αλλά όντας πιο διορατικός, τους παρότρυνε να επενδύσουν τα χρήματα αυτά σε άλλα ακίνητα, όπως διαμερίσματα στην Αθήνα.
Και οι δύο άκρες του αεροδρομίου στο Πόρτο Χέλι βρέχονται από θάλασσα. Απέναντι, σε πολύ μικρή απόσταση, διακρίνονται οι Σπέτσες.
Σύμφωνα με τον γιο του, Αλέξη «Πριν ακόμα φτιάξει τον διάδρομο, πετούσε με υδροπλάνο, σαν αυτά που πετούσε ο Ωνάσης, με τον οποίο είχαν φιλικές σχέσεις, μια και τους ένωνε η κοινή τους αγάπη για την αεροπορία. Μάλιστα, ερχόταν και η Χριστίνα κάποιες φορές στο Πόρτο Χέλι.
Ο πατέρας μου είχε ένα παλιό αυτοκίνητο Land Rover του Β’ παγκοσμίου πολέμου, με δεξί τιμόνι. Θυμάμαι κάποιες φορές να μου διηγείται ότι το αμάξι είχε χαλάσει και η Χριστίνα τον βοήθησε σπρώχνοντας».
Στο υδροπλάνο έβαζε την τότε σύντροφό του και μετέπειτα σύζυγό του, πήγαιναν από Αθήνα στο Πόρτο Χέλι και προσγειώνονταν στον διάσημο κόλπο της Χηνίτσας όπου τώρα πλέον τα καλοκαίρια βλέπει κανείς μεγάλο αριθμό σκαφών.
Εκεί είχε κάνει κάποιες μεταλλικές κατασκευές που τον βοηθούσαν να βγάζει το καναδέζικο υδροπλάνο του και να το ξεπλένει με γλυκό νερό. Την ίδια διαδικασία ακολουθούσε και κατά την επιστροφή του στο Ελληνικό.
Ο Αλέξης Αλεξίου θυμάται να βλέπει σε βίντεο τον πατέρα του με τον πατέρα του σκηνοθέτη Φαίδωνα Παπαμιχαήλ (σ.σ. Φαίδων κι εκείνος) την ώρα που φτάνουν στο Ελληνικό με το υδροπλάνο, φορώντας μαγιό.
Αμέσως μετά, κατεβαίνουν στο αεροδρόμιο και ξεπλένουν το αμφίβιο με τη μάνικα, δίπλα στα τζετ της Ολυμπιακής. Σε ένα μεγάλο μέρος των παιδικών αναμνήσεων του Αλέξη το αεροδρόμιο είναι μισό τσιμέντο – μισό χώμα.
Εκτός όμως από τις πτήσεις, ο Τάσος Αλεξίου έχει ήδη ξεκινήσει να πραγματοποιεί τον στόχο του και να φτιάχνει σταδιακά τον δικό του διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης.
Δεδομένου ότι το κτήμα δεν είχε επίπεδο σημείο που να επαρκεί για να γίνει αεροδρόμιο, ο Τάσος επιστρατεύει την εμπειρία του από τις κατασκευές.
Με δυναμίτες γκρεμίζει τους λοφίσκους που τον εμποδίζουν και στρώνει 700 μέτρα διάδρομο, όχι με άσφαλτο, αλλά με blocks από τσιμέντο.
Σε ένα μεγάλο μέρος των παιδικών αναμνήσεων του Αλέξη το αεροδρόμιο είναι μισό τσιμέντο – μισό χώμα.
Αυτό είναι μια καλή αφορμή να αφήσει το υδροπλάνο και να πάρει ένα μονοκινητήριο αεροσκάφος, με το οποίο όμως, μια μέρα βρέθηκε σε πολύ επικίνδυνη θέση, έχοντας μαζί και την Λίζη.
Πετούσαν πάνω από τη θαλάσσια περιοχή, ανάμεσα σε Κόστα και Σπέτσες, όταν έσβησε ο κινητήρας.
Λόγω όμως της μεγάλης του εμπειρίας με το υδροπλάνο, διατήρησε την ψυχραιμία του και κατάφερε να το προσθαλασσώσει.
Λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα, είχε ειδοποιήσει την Λίζυ να έχει ήδη ανοιχτή την πόρτα της, γνωρίζοντας ότι εντός ενός λεπτού από την προσθαλάσσωση, το αεροπλάνο θα βυθιζόταν.
Τελικά, κατάφεραν να βγουν σώοι, ενώ το αεροπλάνο βυθίστηκε αμέσως.
Ευτυχώς, περνούσε ένα σκάφος και τους περισυνέλεξε έχοντας υποστεί μεγάλο σοκ.
«Ο πατέρας μου ήταν τόσο σοκαρισμένος, που δεν μπορούσε να ειδοποιήσει τηλεφωνικά τις αρχές.
Η μητέρα μου ήταν εκείνη που κατάφερε να επικοινωνήσει με την ΥΠΑ και φυσικά νόμιζαν ότι κάποιος τους έκανε πλάκα, όταν άκουσαν τι συνέβη» λέει ο Αλέξης Αλεξίου.
Ανακοίνωση της Ολυμπιακής που ενημερώνει το κοινό, μεταξύ άλλων, και για τα νέα δρομολόγια προς Πόρτο Χέλι (αεροδρόμιο Αλεξίου).
Στις αρχές των ‘70’s η Ολυμπιακή ζητάει να της παραχωρηθεί το αεροδρόμιο για δύο πτήσεις την ημέρα, πρωί και βράδυ!
Ο Τάσος Αλεξίου δέχεται αφιλοκερδώς, λόγω της φιλίας του με την οικογένεια Ωνάση.
Εκείνα τα χρόνια, δεν υπήρχαν ακόμα ιπτάμενα δελφίνια για θαλάσσια μετακίνηση, ενώ τα οδικά δίκτυα δεν ήταν καλά. Όταν όμως εμφανίστηκαν τα πρώτα ιπτάμενα δελφίνια, διεκόπησαν τα δρομολόγια, μια και δεν συνέφεραν ούτε την Ολυμπιακή ούτε τους επιβάτες.
Επίσης, σημαντικό ρόλο έπαιξαν δύο ατυχήματα που συνέβησαν με αεροσκάφη της Ολυμπιακής, ευτυχώς χωρίς θύματα.
Ο Αλέξης Αλεξίου που ήταν μπροστά και στις δύο περιπτώσεις θυμάται ότι το ένα αεροσκάφος έκοψε το σκέλος του, ενώ το άλλο είχε ξεχάσει να βγάλει τους τροχούς κατά την προσγείωση.
Από το κτήμα Αλεξίου στο Πόρτο Χέλι πέρασαν σημαντικές προσωπικότητες.
Εκτός από τα μέλη της οικογένειας Ωνάση και τον εικαστικό Φαίδωνα Παπαμιχαήλ που προαναφέραμε, πέρασε ο εγγονός του Ουίνστον Τσώρτσιλ (σ.σ. Ουίνστον κι εκείνος), ο Μπιλ Ληρ (ιδρυτής της Lear Jet) κ.ά.
Όλοι τους είχαν κάτι που τους ένωνε, την κοινή αγάπη τους για την αεροπλοΐα. «Κανείς δεν πετούσε για επίδειξη πλούτου ή δύναμης.
Όλοι αγαπούσαν πραγματικά την αεροπλοΐα.
Ήταν χομπίστες» λέει ο Αλέξης που θυμάται, μαζί με τα αδέρφια του, να κάνουν παρέα με τα παιδιά του Ουίνστον Τσώρτσιλ.
Όσο για τον Μπιλ Ληρ, σαν μεγαλύτερος και πιο έμπειρος από τον Τάσο, συνήθιζε να τον συμβουλεύει να μην αγοράζει καινούργια αεροπλάνα.
Σύμφωνα με τον Αλέξη, έλεγε πάντα «Let somebody else kick the shit out of it».
Ο Ληρ δέθηκε με τον Τάσο Αλεξίου μέσω βαθιάς φιλίας, ενώ κι εκείνος αγάπησε το Πόρτο Χέλι. Μάλιστα, ο Τάσος τον είχε πείσει να αγοράσει ακριβώς το διπλανό κτήμα.
Το 2011 ο Τάσος Αλεξίου έφυγε από τη ζωή.
Πουλήθηκε προ 2 μηνών
Το κτήμα στο Πόρτο Χέλι και το αεροδρόμιο από όπου πέρασαν πολλές προσωπικότητες, βρισκόταν μέχρι πριν από 2 μήνες, στα χέρια της υπόλοιπης οικογένειας που ποτέ δεν θέλησε να το εκμεταλλευτεί εμπορικά.
Για πολλά χρόνια, οι επισκέπτες που έρχονταν με ιδιωτικά αεροσκάφη από το εξωτερικό συνέχισαν να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο, όπως και ο ίδιος ο Τάσος Αλεξίου για τις μετακινήσεις της οικογένειάς του.
«Οι αναμνήσεις μου είναι μέσα στο αεροπλάνο, με κάθε καιρό» θυμάται ο Αλέξης, ενώ σημειώνει ότι ήταν ανθηρή εποχή για τις δουλειές του πατέρα του, κάτι που τον ώθησε να πάρει ένα δικινητήριο αεροσκάφος και στην πορεία ένα μεγαλύτερο δικινητήριο.
Μάλιστα, είχε σαν στόχο να μπαζώσει ένα κομμάτι και να επεκτείνει τον διάδρομο κατά 150 μέτρα ακόμα, αλλά η μεταφορά του αεροδρομίου της Αθήνας από το Ελληνικό στο Ελ. Βενιζέλος, ακύρωσε τα σχέδιά του.
Το νέο αεροδρόμιο ήταν πολύ μακριά, δεν τον βόλευε σαν χώρος φύλαξης, οι διαδικασίες έγιναν πιο πολύπλοκες και αυξήθηκε σημαντικά το κόστος χρήσης.
