Ενόψει και της νέας αντιπυρικής περιόδου, επισκέφτηκα την Πυροσβεστική Υπηρεσία Άργους και, ως Νομικός Σύμβουλος του Σωματείου Πυροσβεστών Υπαλλήλων Αργολίδας, είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ για εργασιακά και λειτουργικά θέματα της Υπηρεσίας.

Η στήριξη του Έλληνα πυροσβέστη, η ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού, όπως και η ανανέωση του στόλου των οχημάτων, θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα της πολιτείας για την επόμενη δύσκολη κλιματολογικά περίοδο.

Για την Αργολίδα, θα πρέπει να ενισχυθεί η Πυροσβεστική Υπηρεσία με τη δημιουργία Υπηρεσίας στο Κρανίδι και μόνιμου Κλιμακίου στην Επίδαυρο.

Η προστασία της ζωής, της περιουσίας και του περιβάλλοντος δεν πρέπει να μπαίνει στο δίλημμα λιγότερο ή περισσότερο «κράτος». Η Πολιτεία χρειάζεται να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, διασφαλίζοντας χωρίς εκπτώσεις τα δικαιώματα του λαού.

Γιώργος Γαβρήλος
Υποψήφιος Βουλευτής Αργολίδας
ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ

Σε συνέχεια της μεγάλης προσπάθειας που έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα, από τον Δήμαρχο Ερμιονίδας, κ. Ιωάννη Γεωργόπουλο και τους συνεργάτες του, ο Δήμος μας εξασφάλισε την έγκριση ενός νέου έργου πνοής, συνολικού προϋπολογισμού 1.091.886,96€.

Η Χρηματοδότηση ήρθε από το Ταμείο Ανάκαμψης και η σχετική πρόταση που είχαμε υποβάλλει, εγκρίθηκε στις 22Μαρτίου 2023, με κοινή Υπουργική Απόφαση των Αναπλ. Υπουργών Θεόδωρου Σκυλακάκη και Στέλιου Πέτσα.

Οι εν λόγω παρεμβάσεις αφορούν σε στοχευμένες επεμβάσεις και βελτιώσεις επί του υφιστάμενου οδικού δικτύου με σκοπό τη βελτίωση της ασφάλειας του οδικού δικτύου αλλά και τη μείωση του ποσοστού τροχαίων ατυχημάτων στο Δήμο Ερμιονίδας, με αποτέλεσμα την αναβάθμιση του επιπέδου ποιότητας ζωής των δημοτών μας.

Οι δρόμοι, οι κοινόχρηστοι και οι λοιποί χώροι που επιλέχθηκαν αφορούν όλες τις Κοινότητες του Δήμου.

Συνοπτικά περιλαμβάνουν:

– Σήμανση για πληροφόρηση, καθοδήγηση, προειδοποίηση ή συνδυασμό με πινακίδες, ηλεκτρονικές πινακίδες, φανάρια σήμανσης και φωτεινούς σηματοδότες, στα σημεία εισόδου στους οικισμούς ή εντός των οικισμών σε σημεία αυξημένης επικινδυνότητας.

– Έξυπνες διαβάσεις πεζών.

– Κολωνάκια για την εξυπηρέτηση κυκλοφοριακών ρυθμίσεων.

– Δημιουργία Parklets για την ασφαλή στάση ή στάθμευση Ι.Χ., ταξί μοτοσυκλετών, ποδηλάτων και οχημάτων μικροκινητικότητας.

Τα σημεία των επεμβάσεων αφορούν σε οδούς του Δήμου και των οικισμών του από τις οποίες διέρχονται καθημερινά κάτοικοι και επισκέπτες κατά τις μετακινήσεις τους. Βρίσκονται σε κομβικά σημεία και ως εκ τούτου αφορούν και εξυπηρετούν όσο το δυνατόν περισσότερους πολίτες που κινούνται στο επιμέρους δίκτυο των οικισμών του Δήμου.

Μέσω της υλοποίησης των προτεινόμενων παρεμβάσεων αναμένεται να:

• Ενισχυθεί η οδική ασφάλεια.

• Αναπτυχθούν σύγχρονες, βιώσιμες, προσβάσιμες και ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή υποδομές.

• Να ελεγχθούν και εκσυγχρονιστούν οι υποδομές με λειτουργίες φιλικές προς τον χρήστη.

• Βελτιωθούν οι τοπικές, περιφερειακές και εθνικές μεταφορές.

• Προαχθεί η οδική ασφάλεια μέσω εκπαίδευσης και ενημέρωσης των χρηστών.

Γραφείο Δημάρχου

Από την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στην Ερμιόνη τις πρώτες βραδινές ώρες του Σαββάτου καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς μία εγκαταλειμμένη οικία.

Στο έργο της κατάσβεσης έλαβαν μέρος 8 πυροσβέστες με 4 οχήματα.

Για το ανωτέρω περιστατικό, προανάκριση διενεργείται από το αρμόδιο ανακριτικό τμήμα

Αντάξιος γείτονας των Σπετσών είναι το Πόρτο Χέλι, µια κοσµοπολίτικη γωνιά στον οµώνυµο όρµο της Αργολίδας.

Η παραθαλάσσια κωµόπολη χτισµένη στα ερείπια της αρχαίας πολιτείας των Αλιέων, αποτελεί έναν δηµοφιλή τουριστικό προορισµό µε νυχτερινή ζωή, πολυτελή αύρα, καλόγουστες βίλες, πολυτελή θέρετρα και µια Μαρίνα όπου «ξεκουράζονται» σκάφη και ιστιοπλοϊκά από επισκέπτες που επέλεξαν την περιοχή για στιγµές ανάπαυλας και διασκέδασης.

Από τα κοσµικότερα παραθεριστικά στέκια µαζί µε το Ναύπλιο, συγκεντρώνει πλήθος τουριστών, ανάµεσά τους και η αφρόκρεµα της κοσµικής ζωής που εδώ βρίσκουν τα πάντα: απέραντο ήλιο, εστιατόρια και ταβέρνες µε ωραίο φαγητό, παραλίες µε διάφανα νερά, διαµονή σε ξενοδοχεία -διαµάντια και ανεπανάληπτες εµπειρίες και συγκινήσεις.

Που να πάτε

Κρανίδι

Χτισµένο αµφιθεατρικά στους λόφους της Αγίας Άννας, η µικρή αυτή κωµόπολη εκπλήσσει τον κάθε επισκέπτη µε τα θέλγητρα της. Με µια µικρή απλά βόλτα, θα ανακαλύψετε τις κρυµµένες και ξεκάθαρες οµορφιές της όπως τα στενά δροµάκια, τα νεοκλασικά σπίτια, τις αυλές µε τα λουλούδια, τις πέτρινες µάντρες, τις χρωµατιστές σκεπές… Απέχει από το Ναύπλιο 50χλµ. και «βλέπει» τον κόσµο από ψηλά έχοντας για πρώτο…πιάτο την χερσόνησο.

Ερμιόνη

Πανέµορφη κωµόπολη µόλις 17χλµ. από το Πόρτο Χέλι, ιδανική για µια σύντοµη ξεκούραση από τα άγχη των µεγαλουπόλεων. Με έντονο νησιωτικό χρώµα, οι επισκέπτες της κατακλύζουν τα γραφικά και φηµισµένα ταβερνάκια της για να γευτούν φρέσκο ψάρι και νοστιµότατους µεζέδες. Στη νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας, η Ερµιόνη «περικυκλώνει» το φυσικό τοπίο της Πελοποννήσου. Tip: Η Ερµιόνη κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. ήταν γνωστή για την πορφύρα, το έντονο πορφυρό χρώµα µε το οποίο έβαφαν τους βασιλικούς χιτώνες. Ετοιμαστείτε για μια μοναδική απόδραση στη γραφική Ερμιόνη.

Ο οικισμός της Κοιλάδας

Το επίνειο του Κρανιδίου είναι το πανέµορφο αυτό παραθαλάσσιο γραφικό ψαροχώρι που φηµίζεται για τα φρέσκα ψάρια και τις ξακουστές… γαρίδες! Χτισµένο κοντά στην αρχαία πόλη Μάσσητα και σε µια εύφορη κοιλάδα, είναι ξακουστή για τα ναυπηγία ψαροκάικων ενώ συγκαταλέγεται στα τρία παραδοσιακά ναυπηγία που έχουν αποµείνει στην Ερµιονίδα. Μπροστά στο λιµάνι, το βλέµµα µαγνητίζει το καταπράσινο νησάκι Κορωνίδα που ανήκει στην οικογένεια εφοπλιστών Λιβανού ενώ απέναντι από τον οικισµό δεσπόζει το σπήλαιο Φράγχθι.

Στην Κοιλάδα, βρίσκεται επίσης το προστατευόµενο µε τη συνθήκη Ramsar Έλος, που αποτελεί σηµαντική πηγή ζωής για αρκετά υδρόβια και αρπακτικά πουλιά. Και επειδή παραθαλάσσιο µέρος χωρίς παραλίες δε γίνεται, ένα χλµ. δυτικά της Κοιλάδας θα βρείτε την αµµώδη και ρηχή παραλία Λεπίτσα και ακολούθως η περιοχή Δορούφι µε πολυάριθµες µικρές παραλίες.

Σπήλαιο Φράγχθι

Απέναντι από τον οικισµό της Κοιλάδας στο δυτικό άκρο του κόλπου, βρίσκεται το σπήλαιο Φράγχθι. Σύµφωνα µε αρχαιολογικές έρευνες, το σπήλαιο κατοικήθηκε κυρίως κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική (40-10000 π.Χ.). Στην Παλαιό και Μεσολιθική περίοδο, αποτέλεσε καταφύγιο µετακινούµενων κυνηγών και ψαράδων. Ο οικισµός ονοµάστηκε Παραλία και σήµερα είναι καταβυθισµένος λόγω της ανόδου της θαλάσσιας στάθµης. Σηµειώνεται πως το σπήλαιο και ο υπαίθριος χώρος χρησιµοποιήθηκαν για πλήθος δραστηριοτήτων όπως για κατασκευή αγγείων και ειδώλων ενώ εξυπηρετούσαν και ως χώροι ενταφιασµού.

*Πληροφορίες από το Δήµο Ερµιονίδας

Ο οικισμός του Άγιου Αιμιλιανού

Στο νοτιότερο ακρωτήρι της Αργολίδας, λίγα χιλιόµετρα από το Πόρτο Χέλι ζει και βασιλεύει ένας µικρός παράδεισος, µε υπέροχη θάλασσα και υπέροχη φυσική οµορφιά, o Άγιος Αιµιλιανός. Στην περιοχή µε το οµώνυµο εκκλησάκι, βρίσκονται κρυµµένες από τα αδιάκριτα βλέµµατα και µέσα στο πράσινο, πολυτελείς βίλες εφοπλιστών και celebrities από Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Το τοπίο είναι κινηµατογραφικό µε άφθονο πράσινο όσο πάει το βλέµµα, απέραντο µπλε της θάλασσας, γραφικές παραλίες µε ήσυχες αµµουδιές ενώ στα λιµανάκια ρίχνουν άγκυρα ιστιοπλοϊκά και ταχύπλοα. Ανακαλύψτε την παραλία Κόστα, µια από τις πιο γνωστές και πολυσύχναστες παραλίες, απ΄ όπου µπορείτε να περάσετε εύκολα απέναντι στις Σπέτσες.

Το εκκλησάκι

Ο Οικισµός πήρε την ονοµασία του από το οµώνυµο εκκλησάκι που στέκει αγέρωχο πάνω στα κύµατα στην κορυφή τεχνητά υπερυψωµένου λόφου πάνω σε φυσική νησίδα. Η πανοραµική θέα τόσο στο µπλε της θάλασσας και τα νησιά του Αργοσαρωνικού, όσο και προς τον οικισµό µε τα επιβλητικά δέντρα και τα εντυπωσιακά σπίτια, κόβει την ανάσα… Το πανέµορφο εκκλησάκι είναι αρκετά δηµοφιλές στους ντόπιους οι οποίοι το επιλέγουν για τις σηµαντικές προσωπικές στιγµές τους.

Βόλτες στο Πόρτο Χέλι

Προορισµοί όπως το Πόρτο Χέλι και οι γύρω περιοχές, ενδείκνυνται για ένα all season διάλειµµα ως σταθερή αξία που αναπτύσσεται διαρκώς τουριστικά µε καταλύµατα για κάθε budget και γούστο. Έπειτα από 2 ώρες και κάτι λεπτά από την Αθήνα, φτάνετε στο νότιο άκρο της Αργολίδας σε έναν τόπο που θυµίζει έντονα νησί!

Η «Ελληνική Ριβιέρα» όπως την αποκαλούν, διαθέτει τα πάντα µε εξαιρετικές επιλογές σε διαµονή, φαγητό και ποτό. Οι επισκέπτες χαλαρώνουν τρώγοντας φρέσκο ψάρι στις ταβέρνες της περιοχής που αυνήθως εξασφαλίζουν οι ντόπιοι ψαράδες. Τα βήµατά σας θα σας οδηγήσουν στο γραφικό πεζόδροµο, στο τέλος του παλιού λιµανιού, όπου θα βρείτε εκτός από στέκια γεύσης και εξαιρετικά all day cafes αλλά και cocktail bars.

Παραλίες

Δεν είναι νησί, δεν είναι εξωτικό µέρος είναι όµως µια περιοχή µε κάλλος, πελώρια ακτογραµµή και νησιώτικη αύρα. Η Ερµιονίδα, περηφανεύεται για τις δαντελωτές ακτές της, τους µικρούς κολπίσκους και τα γραφικά λιµανάκια της που γοητεύουν κοινούς θνητούς και celebrities, κοινούς θνητούς και κροίσους! Εξερευνήστε τις παραλίες που απευθύνονται σε κάθε beach lover.

• Τα Λιµανάκια: Πανέµορφη αµµώδης παραλία µε καταγάλανα νερά, που θα τη βρείτε στα νοτιοανατολικά.

• Χρυσή Ακτή: Ιδιαίτερα δηµοφιλής µε άµµο και ρηχά νερά. Ακριβώς απέναντι από τις Σπέτσες, στον οικισµό του Αγίου Αιµιλιανού.

• Πόρτο Χέλι: Μέσα στον οµώνυµο κόλπο θα βρείτε πολλές παραλίες, όλες οργανωµένες. Θα τις συναντήσετε µπροστά από τα ξενοδοχεία AKS Porto Heli, το Ρόζος και το Nautica Bay.

• Βερβερόντα: Σε απόσταση 3 χλµ. από το Πόρτο Χέλι, στον κόλπο της Βερβερόντας, υπάρχουν αρκετές παραλίες µε βότσαλο και πεντακάθαρα νερά. Η κεντρική παραλία, διαθέτει και αυτή κρυστάλλινα νερά, είναι οργανωµένη µε ταβέρνα, εστιατόριο κ.α. Ιδανική και για τους λάτρεις του surfing καθώς είναι επιρρεπής στους ανέµους.

• Χινίτσα: Ανάµεσα στην Κόστα και το Πόρτο Χέλι, και βραβευµένη µε Γαλάζια Σηµαία. Η πανέµορφη παραλία, είναι αµµώδης, µε ρηχά καταγάλανα νερά, πεύκα και µε υπέροχη θέα στο νησάκι της Χινίτσας!

• Κουνούπι: Μη σας…. αποθαρρύνει το όνοµα, κάθε άλλο! Βρίσκεται 6 χλµ. ανατολικά από το Πόρτο Χέλι, µε ρηχά νερά και άµµο και θέα το οµώνυµο νησάκι. Η παραλία αποτελεί συνέχεια του Αγίου Αιµιλιανού και αν και είναι λίγο δύσκολο να φτάσετε, το αποτέλεσµα θα σας αποζηµιώσει!

• Παραλίες Κορακιάς: Ονειρική παραλία και µια από τις οµορφότερες της περιοχής, φτάνετε σε αυτή διασχίζοντας το πυκνό πευκοδάσος της Κορακιάς. Η πρόσβαση γίνεται µε σκάφος ή αυτοκίνητο µέσω όµως µιας σχετικά δύσκολης διαδροµής σε χωµατόδροµο. Είναι µη οργανωµένη, µε µεγάλα βότσαλα και πεντακάθαρα νερά.

• Κόστα: Στο γραφικό οικισµό της Κόστας δίπλα σε ξενοδοχεία και καταλύµατα, νοτιοανατολικά από το Πόρτο Χέλι. Η βραβευµένη µε Γαλάζια Σηµαία παραλία έχει ρηχά νερά άµµο και βότσαλο, γεγονός που την καθιστά ιδανική για οικογένειες και παιδιά και εκπληκτική θέα στις Σπέτσες! Δίπλα από την παραλία, λειτουργούν καφετέριες, εστιατόρια και ταβέρνες µε εκλεκτό φαγητό.

Κοντινές Εκδροµές

Εκµεταλλευτείτε το ιδανικό σηµείο της περιοχής και πραγµατοποιείστε κοντινές αποδράσεις στα υπέροχα… πέριξ. Και δεν εννοούµε µόνο τις Σπέτσες! Από το Πόρτο Χέλι, χαράξτε πορεία για τις Μυκήνες, την Επίδαυρο, την Τροιζήνα, και τα νησιά του Αργοσαρωνικού!

Πηγή

Το 1824, ήταν μια δύσκολη χρονιά, που η νέα Ελλάς… έβγαζε ταυτότητα…

Εκείνη την χρονιά, δεν υπήρχε «ακριβής και αυστηρά» αστυνομία στο Κρανίδι! Για την ακρίβεια υπήρχε ένας μόνος αστυνόμος για όλη την κώμη!.. Ο οποίος μάλιστα επιτάχθηκε και ανέλαβε και καθήκοντα… λιμενικού…

Αυτό μαρτυράται από έγγραφο του Βουλευτικού Σώματος της Προσωρινής Διοικήσεως της Ελλάδος προς το Εκτελεστικό, που λέει ότι:

«Επειδή λανθάνει – ενταύθα όπου διατρίβει η Διοίκησις – αναγκαιοτάτη μια ακριβής και αυστηρά αστυνομία, ίνα ερευνή τους εισερχομένους και εξερχομένους δια τα τε θαλάσσης και ξηράς προς αποφυγήν ενδεχομένων ατοπημάτων, το Βουλευτικό έκρινε αναγκαίο να υπενθυμίση στο σεβαστό τούτο Σώμα ότι ανάγκη να επιταχθή ο ενταύθα αστυνόμος να προσέχη περί πάντων και αναφέρη προς την Διοίκησιν αμέσως».

Την απόφαση υπογράφουν ο αντιπρόεδρος Βρεσθένης Θεοδώρητος και ο α΄ γραμματεύς Ιω. Σκανδαλίδης και φέρει ημερομηνία «τη 8 Ιανουαρίου 1824 εν Κρανιδίω».

Πηγή: Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τ. 6, σελ. 23-24.

Εικόνα: Σπετσιώτικο πολεμικό πλοίο (1822)

Γιώργος Λεκάκης
Συγγραφέας – Λαογράφος

Mπαράζ φιλόδοξων επενδυτικών κινήσεων με τουριστικό υπόβαθρο

Μία σειρά από κατασκευαστικά έργα με τουριστικό υπόβαθρο πρόκειται να δημιουργηθούν κατά το προσεχές χρονικό διάστημα στην ευρύτερη περιοχή της Ερμιονίδας. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν το πρώην ξενοδοχείο Costa Perla, στην περιοχή Πετροθάλασσα της Ερμιόνης Αργολίδας, όπου όπως είχατε διαβάσει στο Build συνεπενδύουν η οικογένεια Γούτου που έλκει την καταγωγή της από την περιοχή, οι Taconic Capital και Cedar Capital Partners. Η γειτνίαση της ευρύτερης περιοχής με τις Σπέτσες αλλά και το γεγονός ότι βρίσκεται κοντά στην Επίδαυρο, σε συνδυασμό με το φυσικό περιβάλλον που προσφέρει και την μικρή απόσταση που απέχει από την Αθήνα, την έχουν καταστήσει κυρίαρχο επενδυτικό τόπο για σημαντικές επιχειρήσεις διεθνούς βεληνεκούς.

Μπαράζ επενδυτικών κινήσεων – Η περίπτωση της Βερβέροντας

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η περιοχή της Ερμιονίδας έχει 170 χιλιόμετρα ακτογραμμής, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν υλοποιηθεί μία σειρά από επενδύσεις οικιστικού αλλά και τουριστικού χαρακτήρα. Επίκαιρο συνεχίζει να παραμένει την ίδια στιγμή το διακύβευμα που αφορά στην προκήρυξη του διαγωνισμού για τη θέση Βερβέροντα που επίσης βρίσκεται στο Πόρτο Χέλι, συνολικής έκτασης 624 στρεμμάτων. Η πρώτη προσπάθεια διενέργειας διαγωνισμού από πλευράς ΤΑΙΠΕΔ το 2016, δεν προχώρησε, διότι εμφανίστηκαν εκκρεμότητες που σχετίζονταν με τον χαρακτήρα το ακινήτου, τις χρήσεις γης και άλλους παράγοντες. Μία δεύτερη προσπάθεια που επρόκειτο να γίνει για να βγει φέτος σε διαγωνισμό φαίνεται ότι πάγωσε ελέω προσφυγών από ισχυρούς κυρίως ιδιοκτήτες μεγάλων ακινήτων στην περιοχή. Να σημειωθεί μάλιστα ότι η περιοχή προσφέρει την δυνατότητα δημιουργία και ιδιωτικού αεροδρομίου για επιβατικά αεροσκάφη.

To πεντάστερο Costa Perla και το Waldorf Astoria του Royal Fund of Abu Dhabi

Ερχόμενοι τώρα στην περίπτωση του Costa Perla θα δημιουργηθεί πεντάστερο ξενοδοχείο καθώς και 10 βίλες προς πώληση. Επιπλέον, το παλιό Ermioni Club αποκτήθηκε από το Royal Fund of Abu Dhabi της βασιλικής οικογένειας του αραβικού και θα γίνει Waldorf Astoria, ένα από τα brands του ομίλου Hilton. Θυμίζουμε ότι το Waldorf Astoria είναι ένα brand, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί από τη Hilton και στην περίπτωση των Αθηνών για τους δύο τελευταίους ορόφους των πολυτελών κατοικιών που δημιουργούνται αυτή την περίοδο στο κτίριο όπου στεγαζόταν το διάσημο ξενοδοχείο της πρωτεύουσας. Και στην περίπτωση του πρώην Ermioni Club θα δημιουργηθεί και σε αυτή την περίπτωση ένας συνδυασμός πολυτελούς ξενοδοχείων και πολυτελών κατοικιών.

Ανακατασκευάζονται τα ξενοδοχεία AKS Hinitsa Bay και AKS Porto Heli

Επιπλέον προβλέπεται η ανασύσταση και ανακατασκευή των δύο ξενοδοχείων AKS Hotels στην περιοχή της Χινίτσας και στο κέντρο του Πόρτο Χέλι. Ο λόγο για το AKS Hinitsa Bay και το AKS Porto Heli Hotel, τα οποία σήμερα είναι τεσσάρων αστέρων και μετά την αναβάθμιση και ανακαίνισή τους θα προκύψουν δύο πεντάστερες ξενοδοχειακές μονάδες. Μάλιστα εκτός από την αναβάθμιση των δύο ξενοδοχειακών μονάδων προβλέπεται και η αναβάθμιση του συνεδριακού κέντρου, χωρητικότητας 1.000 ατόμων, το οποίο δημιουργήθηκε το 2010. Εμβληματικότερη όλων των επενδύσεων στην περιοχή είναι το Killada Hills σε συνδυασμό με την ανάπτυξη γηπέδου γκολφ, όπου έως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει οριστική συμφωνία για το ποιος θα είναι ο διαχειριστής της μονάδας που θα δημιουργηθεί. Η πρώτη φάση της επένδυσης για το συγκεκριμένο πολυτελές συγκρότημα θα ολοκληρωθεί φέτος. Θυμίζουμε ότι στην περιοχή ήδη υφίστανται οι πολυτελείς μονάδες Amanzoe και Niki Beach.

Πηγή

Το μικρό καΐκι «Καλλιόπη» είχε πλήρωμα μόλις τρία άτομα μαζί με τον καπετάνιο του Γιάννη Ζαρίφη.

Κέρδιζαν τη ζωή τους εκτελώντας μεταφορές με το ξύλινο ιστιοφόρο για Αίγινα, Πόρο, Ύδρα, Ερμιόνη και Σπέτσες. 

Γράφει ο Στέφανος Μίλεσης

Το «Καλλιόπη» ξεκίνησε από τον Πειραιά για το Κρανίδι (το επίνειό του Πόρτο Χέλι), δύο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 1932. Το ιστιοφόρο έφερε εκείνη τη μέρα πάνω του δύο ακόμα επιβάτες, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό των ανθρώπων που επέβαιναν στους πέντε.

Μεταξύ Ύδρας και Σπετσών καταλαμβάνει το καΐκι τρομερή τρικυμία. Άνεμοι και θάλασσα βάλθηκαν να το καταπιούν. Το σκάφος χάνοντας πυξίδα και πηδάλιο έμεινε ακυβέρνητο. Όμως οι πέντε αυτοί άνθρωποι είχαν τρόφιμα και νερό μοναχά για μια μέρα. Τα ίχνη τους χάθηκαν, οι μέρες περνούσαν η μια πίσω από την άλλη μέχρι που θεωρήθηκαν χαμένοι στα σίγουρα. Οι οικογένειές τους ξεκίνησαν το μοιρολόγι του θανάτου. 

Μέχρι που στις 31 Ιανουαρίου του 1933 η οικογένεια του καπετάν Γιάννη στον Πειραιά, λαμβάνει μια επιστολή από τον μέχρι τότε θεωρούμενο ως «αδικοπνιγμένο» ναυτικό.  Σε αυτήν ο καπετάνιος περιγράψει την πολυήμερη περιπέτεια που είχε αυτός και το πλήρωμά του, περιπέτεια που τους οδήγησε αντί του Κρανιδίου που ήταν ο τελικός του προορισμός, στη Βεγγάζη στην Αφρική!

Η επιστολή του Καπετάν Γιάννη ήταν το μοναδικό σημείο ζωής για τον ίδιο και το πενταμελές πλήρωμα του «Καλλιόπη», αφού για περισσότερο από έναν μήνα ήταν εξαφανισμένοι, καθώς ούτε στο Πόρτο Χέλι έφτασαν ποτέ, ούτε στου Πειραιά το λιμάνι από το οποίο ξεκίνησαν επέστρεψαν! Η οικογένεια του Καπετάν Γιάννη μόλις έλαβε την επιστολή από τη Βεγγάζη έτρεξε να ενημερώσει το λιμεναρχείο Πειραιά το οποίο είχε εκδώσει σήμα εξαφάνισης του «Καλλιόπη», το οποίο είχε αποστείλει προς όλα τα λιμεναρχεία των νησιών με την εντολή να αναζητήσουν ίχνη ναυαγίου του ξύλινου ιστιοφόρου.

Και επειδή καμία απάντηση προς το λιμεναρχείο δεν είχε δοθεί, κανένα ίχνος ναυαγίου δεν είχε βρεθεί, τόσο το κεντρικό λιμεναρχείο Πειραιά όσο και οι οικογένειες του πληρώματος και του καπετάνιου, είχαν σχηματίσει την πεποίθηση το πλοιάριο αυτό είχε βυθιστεί αύτανδρο στη θάλασσα και οι ναυτικοί του είχαν χαθεί οριστικά. Ωστόσο επρόκειτο για μια καταπληκτική περιπέτεια της θάλασσας, με αίσιο τέλος, από εκείνες τις ναυτικές ιστορίες που συμβαίνουν, με περιπλανήσεις και περιπέτειες στα κύματα, που φτάνουν να θεωρούνται περισσότερο ως παραμύθια παρά ως πραγματικότητα, ακόμα για μια ιστορία που καταγράφηκε στις εφημερίδες για αληθινή πέρα ως πέρα.

Το καΐκι «Καλλιόπη» ήταν ένα σκαρί μόλις πενήντα τόνων, ακατάλληλο για τις ανοιχτές θάλασσες ειδικά όταν ταξίδευε αδειανό. Στο συγκεκριμένο όμως ταξίδι, εκτός από κενό φορτίου, το καΐκι στερείτο και της απαραίτητης σαβούρας που συνήθως τα σκάφη διαθέτουν, για να μην παραδέρνουν στα κύματα. Κάποια επισκευή θα ακολουθούσε σε καρνάγιο του Πορτοχελίου και η σαβούρα είχε αφαιρεθεί. Και το απλό ταξίδι αυτού του καϊκιού κατέληξε σε περιπλάνηση ημερών στη θάλασσα. Η περιπέτεια που απασχόλησε τον Πειραιά εκείνες τις μέρες, δεν είχε να κάνει μόνο με την επιβίωση πέντε ανθρώπων στην άγρια θάλασσα, αλλά και με το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί άντεξαν χωρίς φαγητό και χωρίς νερό, αφού το αρχικό ταξίδι τους, Πειραιάς – Πόρτο Χέλι διαρκούσε λίγες μόνο ώρες. 

Ανάμεσα στους επιβαίνοντες ξεχωρίζει η περίπτωση του ναυπηγοξυλουργού Λειβαδάρα που επιβιβάσθηκε στον Πειραιά για να παρακολουθήσει από κοντά τη συμπεριφορά του ασαβούρωτου καϊκιού στη θάλασσα, καθώς ήταν εκείνος που διατηρούσε το καρνάγιο στο οποίο θα κατέπλεε το «Καλλιόπη» για να υποστεί τις απαραίτητες μετατροπές. Αλλά ακόμα πιο ξεχωριστή ήταν η περίπτωση του ναύτη του Πολεμικού Ναυτικού Μανώλη Κουρελάκη που είχε λάβει οκτώ μέρες άδεια από την υπηρεσία του για να πάει στο πατρικό του σπίτι στο Κρανίδι. Στον Πειραιά κατοικούσε στην οδό Φωτίου Κορυτσάς. Και καθώς δεν είχε χρήματα, επιβιβάσθηκε στο «Καλλιόπη» στο οποίο επρόκειτο να περάσει όχι μόνο και τις οκτώ μέρες αδείας του, αλλά και δύο επιπλέον αυτής, νηστικός και διψασμένος.

Ο ναύτης του “Καλλιόπη” Μανώλης Κουρελάκης

Ο Καπετάν Γιάννης στην επιστολή που απέστειλε προς την οικογένειά του έγραψε τα εξής:

«Αναχωρήσαμε την προπαραμονή των Χριστουγέννων αδειανοί από φορτίο και ασαβούρωτοι για το Κρανίδι. Ο καιρός ήταν θαυμάσιος το απομεσήμερο εκείνο. Μη προβλέποντας κανένα κακό, δεν είχαμε παρά λίγα τρόφιμα. Μας έφταναν και παραπάνω για την κατοπινή ολάκερη μέρα. Από το λιμάνι του Πειραιώς βγήκαμε μια χαρά, ανοίξαμε τα πανιά και πλέαμε με πρίμο καιρό προς το Κρανίδι. Ο ένας ο μούτσος βρισκόταν στο τιμόνι και ο άλλος κάτω από τα ξάρτια στην πλώρη. Εγώ με τον ναυπηγό τον Κυρ Λειβαδάρα και με τον ναύτη τον Κουρελάκη ήμασταν ξαπλωμένοι στη λιακάδα και απολαμβάναμε τον αίθριο καιρό. Εκεί που συζητούσαμε σε μια στιγμή ο Λειβαδάρας μας είπε. Βρε παιδιά στο μουράγιο την ώρα που έμπαινα στο καΐκι στραμπούλιξα το πόδι μου. Τι να πω; Γελάσαμε και οι τέσσερις όταν ακούσαμε τον αόριστο φόβο του. 

Το καΐκι πλησίαζε την Ύδρα τις πρώτες εσπερινές ώρες, όταν ο καιρός αίφνης μεταβλήθηκε στο χειρότερο. Η ατμόσφαιρα άρχισε να καλύπτεται από μολυβένια σύννεφα και η θάλασσα να αναταράζεται. Μέσα σε μια ώρα εμαίνετο θάλασσα και ουρανός. Όλοι, και οι πέντε, σηκωθήκαμε στο πόδι και ο καθένας μας κατέβαλε και από μια προσπάθεια για να συγκρατηθούμε στα ξάρτια. Η νύχτα που ακολούθησε ήταν τρομερή. Το πλοιάριο σαν καρυδότσουφλο εφέρετο δώθε κείθε από τα μανιασμένα κύματα που άρχισαν να σαρώνουν το κάθε τι πάνω στο κατάστρωμα. Ώρες ολάκερες ξάγρυπνοι και εξαγριωμένοι κρατιόμασταν απεγνωσμένα από τα άλμπουρα, ενώ προσπαθούσαμε συνάμα να συγκρατήσουμε τα πανιά που ξετινάζονταν και στριφογύριζαν. Εκεί κατά την αυγή, μια δίνη θάλασσας και ανέμου, που δημιουργήθηκε ξέσχισε το μπροστινό μας πανί και έσπασε το τσιμπούκι του φλόκου. Το καΐκι γέρνοντας τρομαχτικά προς τα αριστερά, απειλήθηκε με άμεση ανατροπή. 

1926 – Ιστιοφόρα στο λιμάνι του Πειραιά

Διέταξα το ναυπηγό με το ναύτη του πολεμικού ναυτικού –καθώς στην ουσία ήταν επιβάτες- να κατέβουν στο αμπάρι για να χρησιμεύσουν με το βάρος τους ως σαβούρα! Λίγο αργότερα ένα τεράστιο κύμα που έσκασε πάνω στο καΐκι και το κατακάλυψε, έσπασε το τιμόνι και αχρήστευσε την πυξίδα. Από τι στιγμή εκείνη η «Καλλιόπη», άλλαξε πορεία και παραδομένοι όλοι μας στα κύματα και στον άνεμο ακολουθούσαμε τη δική τους ανεξέλεγκτη πορεία. Με το μεσιανό πανί καταξεσχισμένο, τραβούσαμε πάντα προς τα ανοικτά. Απελπισμένος κατέβηκα και εγώ στο αμπάρι, και μόνο οι δύο μούτσοι επέμεναν να στέκουν πάνω στο κατάστρωμα καθώς πίστευαν ότι μπορούσαν να προσανατολισθούν για το πού βρισκόμασταν. Μα του κάκου! Στεριά πουθενά δεν φαινόταν, παρά μόνο η ανταριασμένη θάλασσα και ο ουρανός φορτωμένος από μαύρα σύννεφα. 

Ήρθε και το σκοτάδι της δεύτερης νύχτας. Πουθενά να κολλήσει ύπνος σε κανέναν! Όλοι μας πλέον στο μόνο που προσδοκούσαμε ήταν στην καλυτέρευση του καιρού. Πάει κι αυτή η νύχτα και ήρθε η τρίτη μέρα.  Παρά την αγωνία και το στομάχι που είχαμε όλοι μας κενό, αναζητούσαμε για τροφή και βρήκαμε μόνο μερικά ξεροκόμματα. Νερό όμως δεν υπήρχε, για αυτό κι όσοι δεν άντεχαν ήπιαν στο τέλος θάλασσα. Πέρασαν άλλες τέσσερις ημέρες με ηπιότερο βέβαια κυματισμό, μα με αγωνιώδεις ώρες. Και οι πέντε είχαμε σωριαστεί στο αμπάρι από την κούραση. Το πρωί της έβδομης μέρας αντιληφθήκαμε να παραπλέει ένα ιταλικό φορτηγό. Σερνόμενοι πάνω στο κατάστρωμα κάναμε διάφορα σινιάλα, που τελικά προκάλεσαν την προσοχή του καπετάνιου του καραβιού που έπλευσε πλησίον μας. Κατέβασαν τις βάρκες τους και ανέβηκε στο σκάφος μας ο δεύτερος Ιταλός πλοίαρχος. Η πρώτη κουβέντα που ανταλλάξαμε ήταν το πού βρισκόμασταν. Λάβαμε την απάντηση ότι βρισκόμασταν στο Λιβυκό πέλαγος, 90 μίλια μακριά από τις δυτικές ακτές της Κρήτης. 

1931 – Ιστιοφόρα στο Πασαλιμάνι με αναρτημένη τη μαύρη σημαία

Μας δόθηκαν αρκετές τροφές και νερό και μας τοποθέτησαν ένα τιμόνι που το είχανε ρεζέρβα. Ύστερα από αυτή τη βοήθεια το ιταλικό σκάφος απομακρύνθηκε και εμείς με την «Καλλιόπη» τράβηξε πορεία για την Κρήτη. Με αναστηλωμένο το ηθικό μας πλέον τραβήξαμε προς το νέο μας προορισμό. Όμως τη νύχτα που ακολούθησε, χωρίς να διαθέτουμε πυξίδα, χάσαμε και πάλι την πορεία μας και μέσα στο σκοτάδι και την κακοκαιρία, λάβαμε αντίθετη κατεύθυνση. Μετά από διήμερο ταξίδι αντικρίσαμε μια ακτή και κατορθώσαμε να την προσεγγίσουμε. Αρχικά νομίζαμε ότι ήταν η Κρήτη. Όταν όμως διακρίναμε να κυκλοφορούν στην ακτή άνθρωποι μαύροι, ξαφνιαστήκαμε, τα χάσαμε. Παρά λίγο να τρελαθούμε! Τρομοκρατημένοι δεν τολμούσαμε να δέσουμε κάβο εκεί. Ανοιχτήκαμε και πάλι στο πέλαγος μέχρι που συναντήσαμε ένα άλλο ιταλικό πλοίο, το «Καγλιάτι» του οποίου ο καπετάνιος, ύστερα από τις πολλές παρακλήσεις μας, δέχθηκε να προσδέσει το σκάφος μας και να μας σύρει έως τη Βεγγάζη. Ο εκεί Έλληνες υποπρόξενος ανέλαβε στη συνέχεια να μας περιθάλψει».

Το «Καλλιόπη» με τη φροντίδα πάντοτε του Έλληνα υποπρόξενου, έχοντας πάνω της τους πέντε χαμένους ναυτικούς, επέστρεψε στην Ελλάδα, όχι μόνο του, αλλά κατόπιν της απαραίτητης ρυμούλκησης, για να είναι όλοι σίγουροι ότι το μικρό καΐκι θα φτάσει με ασφάλεια στον Πειραιά. 

Η περιπέτεια του «Καλλιόπη» στα κύματα είχε κρατήσει δέκα μερόνυχτα. Όμως η αποστολή της επιστολής του καπετάνιου από τη Βεγγάζη μέχρι την άφιξή της στην οικογένειά του στον Πειραιά, είχε προσθέσει κι άλλες μέρες αγωνίας μέχρι που άπαντες είχαν πειστεί για τον ολοκληρωτικό χαμό του σκάφους με τους ανθρώπους που επέβαιναν πάνω του.   

Πηγή   

Ήταν κάπου στα 1965, που ο Χελιώτης ψαράς Κυριάκος Χαρακόπουλος, γνωστός με το προσωνύμιο «Μαριδάς», αγόρασε ένα τρίκυκλο για να μπορεί να μεταφέρει και να εμπορεύεται τα ψάρια και πέραν του Πορτοχελιού.

Ξεκίνησε λοιπόν τα δρομολόγια Πορτοχέλι – Κρανίδι και η δουλειά πήγαινε καλά. Έτσι κι εκείνη την μοιραία μέρα, αφού φόρτωσε το τρίκυκλο με τις ψαροκασέλες, πήρε δίπλα του για παρέα την κυρά Γιαννούλα, τη γυναίκα του και κίνησαν να πάνε να πουλήσουν το εμπόρευμα στο Κρανίδι.

Είχαν φτάσει στο γεφυράκι του Τσοκανά (εκεί που είναι σήμερα η διασταύρωση για τον «Κρητικό»), όταν ένα Volvo Amazon, που οδηγούσε ο μεγαλοδικηγόρος των Αθηνών Βασίλης Οικονομίδης, ερχόμενο με μεγάλη ταχύτητα από το Πόρτο Χέλι, από κακό υπολογισμό, έπεσε επάνω τους. Αλλού το τρίκυκλο, αλλού οι επιβάτες, αλλού τα ψάρια!

Διαβάστε ΕΔΩ όλη την ιστορία