Σοβαρό θέμα προκύπτει από τον ατυχή χειρισμό της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Ερμιονίδας σχετικά με την καθαριότητα των σχολικών κτιρίων.
Δύο μόλις μήνες, μετά την πρόσληψη 20 σχολικών καθαριστριών, η Δημοτική Αρχή μέσω της Σχολικής Επιτροπής Α/θμιας Εκπαίδευσης ενέκρινε, στις 27/10/2022, την ανάθεση έκτακτων εργασιών καθαριότητας σχολικών κτιρίων σε ιδιώτη.
Και αυτό γιατί δημιουργήθηκαν προβλήματα αφού η Δημοτική Αρχή προσέλαβε 10 από τις 20 σχολικές καθαρίστριες με 3ωρη απασχόληση, ενώ θα μπορούσε να τις απασχολεί με 5ωρη!!
Δεν ήξερε ο Δήμαρχος Ερμιονίδας ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα; Φυσικά και το ήξερε αλλά προτίμησε να το χειριστεί διαφορετικά. Με τη μορφή της επέκτασης των ελαστικών σχέσεων εργασίας και της απαξίωσης των δημόσιων υπηρεσιών. Η δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν χρήματα για να καλυφθούν οι ανάγκες δεν πρέπει να λέγεται γιατί η καθαριότητα και η υγιεινή των σχολείων των μαθητών της Ερμιονίδας πρέπει να είναι στην κορυφή της ιεράρχησης των προβλημάτων προς επίλυση, αποτελεί κορυφαίο ζήτημα και δεν πρέπει να μπαίνει στη ζυγαριά των οικονομικών δυνατοτήτων, δεν πρέπει να κινείται στη λογική του μικρότερου κακού.
Έτσι στο πλαίσιο των ¨ μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων¨από την μία δίνει δουλειά σε ιδιώτη για να καλύψει δήθεν τις ανάγκες και από την άλλη φέρνει ως θέμα στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο την αύξηση ωραρίου εργασίας σχολικών καθαριστριών ΙΔΟΧ μειωμένου ωραρίου!!.
Η προτεινόμενη αύξηση του ωραρίου, μέσα σε μόλις 2 μήνες, αναδεικνύει πως η απόφαση της πρόσληψης 10 σχολικών καθαριστριών με 3ωρη απασχόληση στην αρχή της σχολικής χρονιάς, υποβάθμισε το ζήτημα της καθαριότητας των σχολικών μονάδων του Δήμου Ερμιονίδας σε μια περίοδο μάλιστα που δεν έχουμε ξεμπερδέψει με τον covid-19.
Οι σχολικές καθαρίστριες καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στην καθαριότητα των σχολικών μονάδων, αλλά δυστυχώς εργάζονται σε καθεστώς ημιαπασχόλησης πράγμα που αποτελεί σοβαρό πλήγμα στη ζωή και την καθημερινότητά τους. Πρέπει να βοηθηθούν γιατί δικαιούνται τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε Αορίστου Χρόνου. Όπως άλλωστε βοηθήθηκαν από τη Δημοτική Αρχή άλλοι εργαζόμενοι. Δεν χρειάζονται ούτε ξεροκόμματα, ούτε ελεημοσύνη!!
Τόκας Αναστάσιος
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ερμιονίδας
Επικεφαλής ΝΕΔΥΠΕΡ
Τα προβλήματα και τις ελλείψεις του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου επανέφερε στη Βουλή ο βουλευτής Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Ανδρέας Πουλάς με ερώτηση που κατέθεσε προς τον Υπουργό Υγείας.
Ο κ. Πουλάς ζητά την άμεση κάλυψη των αναγκών σε ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό καθώς και την αναβάθμιση των κτιριακών υποδομών και του ιατρικού εξοπλισμού.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
ΕΡΩΤΗΣΗ
Αθήνα, 4 Νοεμβρίου 2022
Προς τον Υπουργό Υγείας, κ. Α. Πλεύρη
Θέμα: Προβλήματα και ελλείψεις του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου
Οξύτατο πρόβλημα υποστελέχωσης σε ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό καθώς και ελλείψεις στις κτιριακές εγκαταστάσεις επικρατούν στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου, όπως επανειλημμένα έχει επισημανθεί τόσο με υπομνήματα και αιτήματα των τοπικών αρχών όσο και με δικές μου κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις,
Ειδικότερα, τα τελευταία χρόνια έχουν φύγει ή συνταξιοδοτηθεί πολλοί ιατροί και νοσηλευτές ενώ η κατάσταση έχει επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο από το γεγονός της ένταξης του Π.Π.Ι. Σπετσών στην 2η ΥΠΕ, το οποίο υπαγόταν στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου και από την αίτηση παραίτησης για συνταξιοδότηση της Παθολόγου που υπηρετούσε με μετακίνηση από το Κέντρο Υγείας Ναυπλίου.
Αποτέλεσμα όλων των ανωτέρω είναι οι εναπομείναντες ιατροί να επιβαρύνονται με επιπλέον εφημερίες με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εύρυθμη λειτουργία του Κέντρου Υγείας. Παράλληλα, υπάρχει άμεση ανάγκη επισκευών και εργασιών συντήρησης των κτιριακών εγκαταστάσεων του Κέντρου Υγείας αφού κατά την διάρκεια των 36 χρόνων από την ίδρυση του δεν έχει δεχθεί καμία επέμβαση εκσυγχρονισμού των υποδομών του αλλά και επέκτασης αυτών, προκειμένου να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της περιοχής και να εκπληρώνει πλήρως την αποστολή του.
Στα ανωτέρω προβλήματα θα πρέπει να προστεθούν και ο ανεπαρκής αριθμός ασθενοφόρων, με τα υπάρχοντα να είναι πεπαλαιωμένα και η απουσία βασικών ιατρικών μηχανημάτων για τις απαραίτητες εξετάσεις.
Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα την ταλαιπωρία των ασθενών που αναγκάζονται να μετακινούνται στις Νοσηλευτικές Μονάδες του Άργους και του Ναυπλίου για να λάβουν την απαραίτητη ιατρική περίθαλψη. Εδώ εστιάζεται και το μεγάλο πρόβλημα γιατί η Ερμιονίδα οδικά είναι σχεδόν αποκομμένη από την υπόλοιπη Αργολίδα. Έτσι οι αποστάσεις που καλούνται οι ασθενείς να διανύσουν είναι άνω των 70 χιλιομέτρων σε ένα κακό και δύσκολο οδικό δίκτυο γεγονός που συνεπάγεται την οικονομική τους επιβάρυνση αλλά και εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία τους.
Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία ενέργεια για την επίλυση των προβλημάτων και των ελλείψεων και την αναβάθμιση του Κ.Υ. Κρανιδίου. Το μόνο που λαμβάνουμε είναι υποσχέσεις που δεν υλοποιούνται. Η τελευταία υπόσχεση που δόθηκε από την Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας, κ. Μίνα Γκάγκα σε απάντηση σχετικής αναφοράς μου στην Βουλή για τα κτιριακά προβλήματα στις 13-05-2022 ήταν η εξής :
«Έχει προταθεί η ενεργειακή αναβάθμιση του Κ.Υ. Κρανιδίου και μέσω του χρηματοδοτικού προγράμματος RRF, με προτεινόμενο προϋπολογισμό 230.000,00 € και αφορά εργασίες, όπως αντικατάσταση στέγης, αντικατάσταση κουφωμάτων, αναχρωματισμούς, υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εργασίες, boiler, αντλία θερμότητας, κ.α.»
Έχουν όμως περάσει ήδη σχεδόν 9 μήνες από την κατάθεση της αναφοράς και 6 μήνες από την απάντηση της κας Γκάγκα και καμία πρόοδος δεν έχει σημειωθεί στο θέμα.
Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάσθε κύριε Υπουργέ:
Πότε και πώς προτίθεστε να καλύψετε τα κενά του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό;
Ποιο είναι το ακριβές χρονοδιάγραμμα για τις εργασίες ενεργειακής αναβάθμισης του Κ.Υ. Κρανιδίου;
3. Είναι στις προθέσεις σας η κτιριακή αναβάθμιση και ο εκσυγχρονισμός του Κ.Υ. Κρανιδίου ώστε να γίνει πιο λειτουργικό;
4. Σκοπεύετε να εξοπλίσετε το Κ.Υ. Κρανιδίου με τα απαραίτητα και νέας τεχνολογίας ασθενοφόρα και με ποιο χρονοδιάγραμμα;
5. Σκοπεύετε να εξοπλίσετε το Κ.Υ. Κρανιδίου με νέο και σύγχρονο ιατρικό εξοπλισμό και με ποιο χρονοδιάγραμμα;
Αναφορά κατέθεσε την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2022 ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Αργολίδας Γιάννης Γκιόλας προς τον Υπουργό Υγείας, μετά από επιστολή του Δημάρχου Ερμιονίδας, σχετικά με την άμεση ανάγκη να στελεχωθεί σε ιατρικό και λοιπό προσωπικό το Κέντρο Υγείας Κρανιδίου.
Η πολιτική της Κυβέρνησης Μητσοτάκη πιστή στην νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία της συνεχίζει να αγνοεί τις πραγματικές ανάγκες του ελληνικού πληθυσμού και έχει φτάσει σε επίπεδα παντελούς απαξίωσης το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Επί αρκετούς μήνες η κοινωνία της Ερμιονίδας διαμαρτύρεται, μέσω του Δημάρχου της, για τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου, όμως ουδεμία πρόσληψη έχει πραγματοποιηθεί, με αποτέλεσμα το Κέντρο να υπολειτουργεί.
Η κατάσταση έχει γίνει απελπιστική, όπως περιγράφει σε έγγραφό της προς την 6η ΥΠΕ η Διοίκηση του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου αφού έχουν απομείνει ελάχιστοι ιατροί, λόγω συνταξιοδοτήσεων ή αποσπάσεων και οι εφημερίες πραγματοποιούνται με εξαιρετική δυσκολία.
Το Υπουργείο Υγείας οφείλει άμεσα να ενισχύσει σε προσωπικό το Κέντρο Υγείας που εξυπηρετεί μια περιοχή όπως η Ερμιονίδα της οποίας η απόσταση από τα Νοσοκομεία του νομού ξεπερνά τα 80 χιλιόμετρα και επιβαρύνεται σε μεγάλο βαθμό από επισκέπτες αφού αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό.
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της αναφοράς:
Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων
Αθήνα 4-11-2022
Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων
ΑΝΑΦΟΡΑ
Για τον κ. Υπουργό Υγείας
Θέμα: «Άμεση κάλυψη των αναγκών του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου Ιατρικού και λοιπού προσωπικού»
Η περιοχή της Ερμιονίδας εδώ και καιρό αντιμετωπίζει ένα σημαντικό πρόβλημα στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου και αφορά στην επαρκή στελέχωση του προσωπικού του ώστε να συνεχιστεί η λειτουργία του απρόσκοπτα.
Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι επί σειρά ετών ο Δήμαρχος αναφέρει το πρόβλημα και αιτείται συνεχώς να στελεχωθεί και να ενισχυθεί το Κέντρο Υγείας Κρανιδίου, ουδεμία λύση έχει δοθεί και τα προβλήματα διογκώνονται.
Το Κέντρο Υγείας Κρανιδίου εξυπηρετεί στο επίπεδο της πρωτοβάθμιας φροντίδας ολόκληρη την περιοχή Ερμιονίδας αλλά και σε πολλές περιπτώσεις και πέραν αυτής, ενώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας λειτούργησε και ως Εμβολιαστικό Κέντρο. Δυστυχώς, τα Νοσοκομεία του Νομού Αργολίδας απέχουν περίπου 80 χιλιόμετρα από το Κρανίδι και το οδικό δίκτυο κάθε άλλο παρά βοηθάει στην άμεση εξυπηρέτηση των περιστατικών.
Ο δήμος Ερμιονίδας, πέραν των μονίμων κατοίκων, φιλοξενεί πλήθος επισκεπτών σαν σημαντικός τουριστικός προορισμός και η λειτουργία του Κέντρου Υγείας στην περιοχή θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις αυξημένες απαιτήσεις των καιρών και όχι να υπολειτουργεί, υπό το βάρος της ελλιπούς στελέχωσης σε προσωπικό.
Η ενίσχυση του Κέντρου με προσλήψεις προσωπικού, κρίνεται απόλυτα αναγκαία και μάλιστα αυτό θα πρέπει να γίνει το ταχύτερο δυνατόν.
Παρακαλούμε για την απάντηση και ενημέρωσή μας επί των ενεργειών σας στο εν λόγω θέμα.
Επισυνάπτεται η με αρ. πρωτ. 48/9-10-2022 επιστολή του Δημάρχου Ερμιονίδας κ. Γεωργόπουλου και η με αριθ. Πρωτ. 1440/1-11-2022 επιστολή του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου προς την 6η Δ.Υ.Π.Ε.
Αθήνα 4-11-2022
Ο καταθέτων βουλευτής
Γκιόλας Ιωάννης
Αποφάσεις για σειρά σημαντικών θεμάτων έλαβε η Οικονομική Επιτροπή της Περιφέρειας Πελοποννήσου που συνεδρίασε την Τρίτη 8 Νοεμβρίου.
Ειδικότερα, η Επιτροπή προέβη σήμερα στην έγκριση πρακτικού του σταδίου ανάδειξης προσωρινού αναδόχου της ηλεκτρονικής δημοπρασίας για το προϋπολογισμού 47.150.000 ευρώ έργο βελτίωσης της επαρχιακής οδού από τον κόμβο της Αρχαίας Νεμέας – Δερβενάκια – Μυκήνες. Το εν λόγω σημαντικό έργο προβλέπει την κατασκευή συνδετήριου τμήματος 7 χιλιομέτρων (στη διαδρομή νέα επαρχιακή οδός Τίρυνθας – αρχαιότητες Ηραίου – Νέο Ηραίο – Μοναστηράκι – Μυκήνες) με τον αυτοκινητόδρομο Κορίνθου – Τρίπολης, στον κόμβο της Αρχαίας Νεμέας.
Ακόμα, στη χθεσινή της συνεδρίαση η Οικονομική Επιτροπή ενέκρινε το 1ο πρακτικό της δημοπρασίας για το προϋπολογισμού 4.465.000 ευρώ έργο κατασκευής της νέας γέφυρας στον ποταμό Ευρώτα, στην Σκάλα, δίπλα στην υπάρχουσα μεταλλική, στο πλαίσιο της ανοικτής διαδικασίας μέσω του Εθνικού Συστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΣΗΔΗΣ).
Εξ άλλου, προέβη στην έγκριση σχεδίου προγραμματικής σύμβασης μεταξύ της Περιφέρειας Πελοποννήσου και της Αναπτυξιακής Μεσσηνίας Α.Ε. ΑΟΤΑ για την αξιοποίηση της παραλιακής ζώνης Ναυπλίου – Νέας Κίου.
Ενέκρινε επίσης την διακήρυξη ανοιχτής διαδικασίας μέσω του ΕΣΗΔΗΣ για τη σύναψη δημόσιας σύμβασης με αντικείμενο το προϋπολογισμού 560.000 ευρώ έργο συντήρησης και αποκατάστασης του δικτύου ύδρευσης του Δήμου Ναυπλιέων -με χρηματοδότηση από το ΠΔΕ της Περιφέρειας και ίδιους πόρους της ΔΕΥΑ Ναυπλίου.
Στη χθεσινή της συνεδρίαση ακόμα, η Οικονομική Επιτροπή προέβη στην έγκριση πρακτικού 1/2022 αξιολόγησης δικαιολογητικών συμμετοχής και τεχνικών προσφορών στο πλαίσιο της διενέργειας ηλεκτρονικού, άνω των ορίων, διαγωνισμού μέσω ΕΣΗΔΗΣ, για την ανάδειξη αναδόχου προμήθειας και εγκατάστασης υποδομών ενεργειακής αναβάθμισης του Διοικητηρίου της Π.Ε. Λακωνίας στην Σπάρτη, προϋπολογισμού 235.000 ευρώ (ή 291.400 ευρώ με ΦΠΑ 24%) στο πλαίσιο υλοποίησης του έργου GreenBuilding “Minimising Energy Consumption for Green Buildings respecting present uses and public needs” (2019 – 2021), ENI CBC Mediterranean Sea Basin Programme (ENI CBC Med Programme) 2014 – 2020.
Εγκρίθηκε, εξ άλλου, το 1ο πρακτικό αποσφράγισης και αξιολόγησης των δικαιολογητικών συμμετοχής της ανοιχτής διαδικασίας, μέσω ΕΣΗΔΗΣ, για την ανάδειξη προσωρινού αναδόχου του προϋπολογισμού 685.000 ευρώ έργου εκσυγχρονισμού του αρδευτικού δικτύου στον αναδασμό Δωρίου – Ψαρίου.
Η Επιτροπή ενέκρινε ακόμα το 1ο πρακτικό αποσφράγισης και αξιολόγησης των δικαιολογητικών συμμετοχής στο πλαίσιο της ανοιχτής διαδικασίας μέσω του ΕΣΗΔΗΣ για την ανάδειξη προσωρινού αναδόχου α) στο προϋπολογισμού 1.200.000 ευρώ έργο αποκατάστασης των υποδομών και βελτίωσης της ασφάλειας στην 7η επαρχιακή οδό, στο τμήμα από Διαβολίτσι προς τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα, όπως και β) στο προϋπολογισμού 1.000.000 ευρώ έργο αποκατάστασης των υποδομών και βελτίωσης της ασφάλειας στην 7η επαρχιακή οδό, στο τμήμα Ζευγολατιό – Διαβολίτσι.
Τέλος, μεταξύ άλλων, εγκρίθηκε σήμερα από την Οικονομική Επιτροπή το αίτημα οικονομικής ενίσχυσης του Επιμελητηρίου Αργολίδας για τη συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Πελοποννήσου της 5ης Περιφερειακής Εκθεσης “Πελοποόννησος Expo 2022”.
Στην υστέρηση που καταγράφεται, όσον αφορά στα κοινωνικά θέματα και την στήριξη των ατόμων με αναπηρία -μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ 2014 – 2020, αλλά και προηγούμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων-, αναφέρθηκε ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας, κατά τον χαιρετισμό του στο εκπαιδευτικό σεμινάριο “Προωθώντας τη δικαιωματική προσέγγιση της αναπηρίας στην εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα” που έλαβε χώρα την Τρίτη 8 Νοεμβρίου, στο 4ο Γυμνάσιο Τρίπολης.
Το σεμινάριο διοργανώθηκε στο πλαίσιο της δράσης “Diversity up” του προγράμματος “Αγησίλαος”.
Ο Π. Νίκας μιλώντας σε διευθυντές σχολείων και εκπαιδευτικούς -στους οποίους απευθυνόταν το σεμινάριο-, δήλωσε πως αυτή η κατάσταση θα αλλάξει στο νέο ΠΕΠ Πελοποννήσου 2021 – 2027, του οποίου την ευθύνη σχεδιασμού έχει η σημερινή περιφερειακή Αρχή σε συνεργασία με την ΕΣΑμεΑ “η οποία δείχνει πανελλαδικά μεγάλη κινητικότητα ως προς την ένταξη έργων και δράσεων που θα αποσκοπούν στην βελτίωση, τόσο των υποδομών, οι οποίες είναι ανεπαρκείς, όσο και στην γενικότερη στήριξη των αμεα”.
Μάλιστα ο περιφερειάρχης επισήμανε πως θα πρέπει η πολιτεία να απασχοληθεί πολύ πιο οργανωμένα με το θέμα των παιδιών μεα -όταν αυτά δεν θα έχουν δίπλα τους κάποιον δικό τους άνθρωπο να τα στηρίζει- και να δημιουργήσει δομές που θα αναλάβουν τον υποστηρικτικό αυτό ρόλο, ενώ παράλληλα θα πρέπει να λυθούν γραφειοκρατικά ζητήματα που καθυστερούν δράσεις τις οποίες επιθυμούν να υλοποιήσουν ιδιώτες.
Επίσης ο Π. Νίκας έδωσε έμφαση στην δημιουργία εθελοντικών ομάδων που θα στηρίζουν θέματα πρόνοιας, ενώ εξήρε τον ρόλο των εκπαιδευτικών στην δημιουργία κλίματος αγάπης και συναλληλίας στο χώρο του σχολείου για τα παιδιά μεα, καθώς, όπως χαρακτηριστικά είπε, “ο καλός εκπαιδευτικός είναι αυτός που βοηθά να καταργηθούν οι διακρίσεις μεταξύ των παιδιών και κυρίως οι διακρίσεις που υφίστανται τα αμεα”.
Ας σημειωθεί πως στο πλαίσιο της ίδιας δράσης “Diversity up”, αναμένεται να πραγματοποιηθεί και ο πρώτος παμπελοποννησιακός διαγωνισμός των μαθητών της Γ΄ τάξης των Γυμνασίων, με σκοπό την ανάδειξη πέντε βίντεο που θα προωθούν την άρση των στερεοτυπικών αντιλήψεων για τα άτομα με αναπηρία στο εκπαιδευτικό και εργασιακό περιβάλλον, αλλά και σε άλλους τομείς της ζωής. Τα εν λόγω βίντεο θα προβληθούν ως τηλεοπτικά spot στα μέσα ενημέρωσης της Περιφέρειας Πελοποννήσου από το νέο έτος.
Ο περιφερειάρχης, τέλος, είχε την ευκαιρία να μιλήσει με μαθητές, στο προαύλιο του σχολείου, τους οποίους -μεταξύ άλλων, με την ιδιότητά του ως εκπαιδευτικός- συμβούλεψε “να ακολουθούν τα όνειρά τους και να επιλέξουν επάγγελμα βάσει των δικών τους προτιμήσεων, γιατί μόνο τότε θα είναι ευτυχισμένοι στη ζωή τους”.
«Η ύπαρξη που έφεραν οι Θεοί στο δρόμο μου». Αυτό έλεγε ο «ποιητής του μπουντουάρ» για τη γυναίκα της ζωής του.
Τον Νοέμβριο του 2016, ο τραγουδοποιός Λέοναρντ Κοέν, γνωστός για τις μεγαλειώδεις μπαλάντες του, πέθανε λίγους μήνες μετά τη γυναίκα που ενέπνευσε πολλές από αυτές, τη Νορβηγίδα ερωμένη του και έμπνευσή του.
Ήταν ένα μεγάλο και χαοτικό ειδύλλιο, προϊόν της συγκεκριμένης εποχής (δεκαετία του 1960) και του συγκεκριμένου τόπου (το ελληνικό νησί της Ύδρας) στον οποίο συναντήθηκαν. Η κληρονομιά της σχέσης τους ήταν ένας κατάλογος κλασικών τραγουδιών – So Long Marianne, Hey, That’s No Way to Say Goodbye, Bird on the Wire – μια μεγάλη στενοχώρια, αλλά και μια διαρκή αίσθηση της δημιουργικής δύναμης του έρωτα.
Όλα αυτά εξερευνά το 2019 ο ντοκιμαντερίστας Νικ Μπρούμφιλντ στην τρυφερή, αστεία και συγκλονιστικά συγκινητική ταινία του Marianne and Leonard: Words of Love. Ο Μπρούμφιλντ δεν είναι ένας αδιάφορος παρατηρητής. Γνώριζε καλά την Ιλέν. Ήταν κι αυτοί εραστές για λίγο καιρό κατά τη διάρκεια ενός από τα μεγάλα διαλείμματα στη σχέση της Ιλέν με τον Κοέν. Και η επίδρασή της στον κινηματογραφιστή ήταν το ίδιο δυνατή όσο και ο ρόλος της στην καριέρα του Καναδού ποιητή-μουσικού.
Το 1968, όταν ο Μπρούμφιλντ ήταν 20 ετών, είχε μόλις τελειώσει το πρώτο του έτος στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, όπου σπούδαζε νομικά. Η καρδιά του δεν ήθελε πραγματικά να γίνει δικηγόρος και, σε μια ελληνική κρουαζιέρα με τους γονείς του, η Ροζαλίν Ράντσι, η σύζυγος του μελλοντικού αρχιεπισκόπου του Canterbury, του έδωσε μια συμβουλή. «Ήταν η ψυχή της παρέας« θυμάται ο Μπρούμφιλντ «και με έβαλε να υποσχεθώ να πάω στην Ύδρα όταν κατέβαινα από το πλοίο».
Κράτησε την υπόσχεσή του και συνάντησε έναν συναρπαστικό νέο κόσμο. «Υπήρχε αυτή η απίστευτη κοινότητα καλλιτεχνών και ζωγράφων και μια ολόκληρη πολύ άγρια στάση ζωής» λέει με τη χαρακτηριστική του νωχελική χροιά, που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στις επαρχίες της πατρίδας του και τη νότια Καλιφόρνια.
Το τρέιλερ της ταινίας:
Η Ύδρα σαν αγκαλιά
Στο επίκεντρο αυτού του απελευθερωτικού ειδυλλίου βρισκόταν μια όμορφη γυναίκα 13 χρόνια μεγαλύτερή του, μητέρα ενός οκτάχρονου αγοριού. Η Μαριάν Ιλέν είχε έρθει για πρώτη φορά στην Ύδρα στις αρχές του 1958, όταν οι συνθήκες διαβίωσης ήταν πρωτόγονες και οι ομογενείς καλλιτέχνες ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ήταν μαζί με έναν νεαρό, πρωτοποριακό Νορβηγό συγγραφέα, τον Άξελ Γένσεν. Το ζευγάρι είχε μια θυελλώδη σχέση, με τον συγγραφέα να είναι αποφασισμένος να απορρίψει τις αστικές συμβάσεις με τρόπους που συνέπιπταν βολικά με το ενδιαφέρον του για άλλες γυναίκες. Μετά από έναν μακρύ χωρισμό, ο Γένσεν και η Ιλέν τα ξαναβρήκαν, παντρεύτηκαν και απέκτησαν ένα παιδί, τον Άξελ Τζούνιορ, μόνο που ο Γένσεν γνώρισε μια άλλη γυναίκα και έφυγε λίγο μετά τη γέννηση του παιδιού. Η Ιλέν αισθάνθηκε χαμένη και εγκαταλελειμμένη, αλλά απρόθυμη να επιστρέψει στο σπίτι.
Εκείνη την εποχή, την άνοιξη του 1960, ένας όμορφος, ιπποτικά ευγενικός Καναδός ποιητής εντάχθηκε στην αναπτυσσόμενη καλλιτεχνική κοινότητα της Ύδρας. Είχε φύγει από το γκρίζο και υγρό Λονδίνο για να δουλέψει πάνω στο πρώτο του μυθιστόρημα. Στην ταινία, η μαγική αίσθηση των δυνατοτήτων που προσέφερε στους επισκέπτες αυτό το φωτεινό χρωματιστό κόσμημα του Σαρωνικού κόλπου αποτυπώνεται σε λαμπερά πλάνα της εποχής.
Όπως θυμήθηκε αργότερα ο Κοέν: «Ήταν σαν όλοι να ήταν νέοι και όμορφοι και γεμάτοι ταλέντο – καλυμμένοι με ένα είδος χρυσόσκονης. Όλοι είχαν ξεχωριστές και μοναδικές ιδιότητες. Αυτό είναι, φυσικά, το αίσθημα της νεότητας, αλλά στο λαμπρό περιβάλλον της Ύδρας, όλες αυτές οι ιδιότητες μεγεθύνονταν».
Ο Κοέν και η Μαριάν δεν άργησαν να αρχίσουν να βλέπουν ο ένας τον άλλον, αρχικά ως φίλοι και στη συνέχεια ερωτικά. Αυτή η νηπιακή ηλικία της σχέσης τους ήταν ευτυχισμένα ανεπηρέαστη από τον εξωτερικό κόσμο. Ο Κοέν ήταν πειθαρχημένος στη δουλειά του. Ξυπνούσε νωρίς, καθόταν στη βεράντα στον ήλιο και έγραφε με θρησκευτική ευλάβεια τρεις σελίδες την ημέρα σε μια παλιά γραφομηχανή. Το βράδυ έπαιζε την κιθάρα του και τραγουδούσε νανουρίσματα στο αγοράκι της Ιλέν. Εκείνη την εποχή δεν είχε σκεφτεί να γίνει μουσικός.
Όλα ήρθαν φυσικά
Η Ιλέν, που ήταν ακόμα μόλις 25 ετών, ήταν βαθιά ερωτευμένη. Έστειλε τον γιο της πίσω στη Νορβηγία για να ζήσει με τη γιαγιά του και στη συνέχεια μετακόμισε με τον Κοέν, ο οποίος, όταν έγινε 26 ετών, αγόρασε ένα σπίτι στην Ύδρα. Όμως, όσο όμορφο και γοητευτικό και αν ήταν το νησί, απαιτούσε εργασία για να ζήσει κανείς εκεί. Ακόμα και το πόσιμο νερό ήταν μια προσπάθεια. Η Ίλεν φρόντιζε τον Κοέν, όπως κι εκείνος με τη σειρά του την φρόντιζε. Χωρίς να πάρει κάποια συνειδητή απόφαση, έγινε ουσιαστικά η μούσα του.
Με τα σημερινά δεδομένα της ισότητας των φύλων και την ευαισθητοποίηση του #MeToo για την κατάχρηση της εξουσίας από τους άνδρες, η ίδια η ιδέα της μούσας μοιάζει αμφίβολος αναχρονισμός. Ο Μπρούμφιλντ αντιλαμβάνεται τα μεταβαλλόμενα ήθη, αλλά θεωρεί ότι θα ήταν λάθος να «κρίνουμε το παρελθόν με βάση τη σημερινή ηθική».
«Υποθέτω ότι το να είσαι μούσα μοιάζει με μια έννοια του 18ου αιώνα, επειδή δεν έχει χρηματικό αντίκρισμα» λέει. «Αλλά νομίζω ότι ο Λέοναρντ της έδινε πάντα την αναγνώριση που της αναλογούσε».
Η Ελ Γκόλντμαν, η μεταφράστρια της βιογραφίας της Ιλέν, So Long Marianne, μεγάλωσε στην Ύδρα και οι γονείς της γνώριζαν τον Κοέν και την Ιλέν. Αναφέρει ένα ανέκδοτο από την ταινία. Η Ιλέν θυμάται ότι, όταν τη σύστησαν σε μια ομάδα καλλιτεχνών και δεν ήξερε πώς να περιγράψει αυτό που έκανε, είπε ότι η ζωή της ήταν η τέχνη της.
«Είναι ανόητο να το λέμε, αλλά το γεγονός ότι από πολύ νωρίς ορίστηκε ως μούσα ενός άνδρα καλλιτέχνη την εμπόδισε για λίγο» λέει η Γκόλντμαν. «Ωστόσο, της άρεσε να δημιουργεί ένα ευχάριστο σπίτι, να φροντίζει τα αγαπημένα της πρόσωπα, να μαγειρεύει και ούτω καθεξής. Ο Λέοναρντ παρατήρησε πόσο ελκυστικό ήταν αυτό».
Ο Κοέν συνήθιζε να επιθυμεί μια μητριαρχία, αν και όχι απαραίτητα στην προσωπική του ζωή. Η Γκόλντμαν δεν πιστεύει ότι η Ιλέν είδε ποτέ την κατάστασή της μέσα από οποιοδήποτε είδος φεμινιστικού φακού. «Δεν ήταν ένα σεξιστικό ζήτημα, αλλά ένα ανθρώπινο ζήτημα, για το πώς να ορίσει τον εαυτό της».
Ένας ορισμός που την βάρυνε ήταν αυτός της ανύπαντρης μητέρας. Έπρεπε να επιστρέψει στη Νορβηγία και στον γιο της, ενώ ο Κοέν έπρεπε να επιστρέψει στον Καναδά για να κερδίσει κάποια χρήματα. Πήγαν μαζί στη Νορβηγία, και στη συνέχεια ο επίδοξος συγγραφέας πέταξε για το Μόντρεαλ. Ήταν η πρώτη από τις πολλές αποξενώσεις που θα ακολουθούσαν. Ήταν μια εποχή, βέβαια, που τα τηλέφωνα ήταν σπάνιο είδος και η επικοινωνία γινόταν με χειρόγραφες επιστολές. Αυτή η γλυκιά αγωνία του χωρισμού, ανυπόφορη αλλά γεμάτη ποιητική λαχτάρα, είναι κάτι αδιανόητο στην εποχή των γραπτών μηνυμάτων και του Snapchat.
Στην ταινία, υπάρχουν πλάνα του Κοέν σε συναυλία, που προλογίζει ένα τραγούδι μιλώντας για τη σχέση του με την Μαριάν. Στην αρχή, λέει, ζούσε μαζί της το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, μετά δύο μήνες, μετά δύο εβδομάδες, μέχρι που, λέει με μια ειρωνική απόδοση, ζει μαζί της δύο μέρες το χρόνο. Το λέει με ζεστασιά και ειρωνεία, αλλά μιλάει και για μια οδυνηρή αλήθεια.
«Ήταν αρκετά γυναικάς»
Υπήρξαν δουλειές στην Ύδρα, στο Μόντρεαλ και, δυστυχώς, στη Νέα Υόρκη. Για την επόμενη δεκαετία, ο Κοέν ερχόταν και έφευγε. Δύο μακροχρόνιες παραμονές στην Ύδρα παρήγαγαν δύο μυθιστορήματα, το The Favourite Game και το Beautiful Losers, ένα παράξενο, μυστικιστικό μυθιστόρημα. Ο Κοέν έπαθε νευρικό κλονισμό όταν ολοκληρώθηκε και, συνειδητοποιώντας ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να συντηρήσει πλήρως τον εαυτό του, πόσο μάλλον οποιονδήποτε άλλον, γράφοντας λογοτεχνία, έστρεψε την προσοχή του στη μουσική. Το 1966, η Τζούντι Κόλινς ηχογράφησε ένα τραγούδι που της έπαιξε ο Κοέν, το Suzanne, μαζί με το πολύ μεταγενέστερο Hallelujah, την πιο γνωστή του επιτυχία. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με τη σύνθεση τραγουδιών, την ηχογράφηση και την ερμηνεία και έγινε διεθνής σταρ. Τόσο απλά.
Το να είσαι ένας βασανισμένος τραγουδοποιός στα μέσα της δεκαετίας του 1960 με την κοκκαλιάρικη εμφάνιση και την αθόρυβα διεισδυτική προσωπικότητα του Κοέν δεν ήταν ένα σύνολο συνθηκών που θα προωθούσε τη μονογαμία. Το αντίθετο. Η Τζόνι Μίτσελ αποκάλεσε κάποτε τον Κοέν «ποιητή του μπουντουάρ» και παρ’ όλους τους τρόπους και την ευαισθησία του, ήταν ανίκανος να απορρίψει τον πλούτο των ευκαιριών που του παρουσιάστηκαν. Το γεγονός ότι ένα μεταγενέστερο άλμπουμ, σε παραγωγή Φιλ Σπέκτορ, είχε τίτλο Death of a Ladies’ Man δεν ήταν εντελώς ειρωνικό.
Υπάρχει μια αποκαλυπτική σκηνή στην ταινία στην οποία μια εντυπωσιακά όμορφη νεαρή γυναίκα τον προσεγγίζει, προφανώς με τη συντροφιά του φίλου της. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο Κοέν είναι να μην την αποπλανήσει μπροστά στις κάμερες που τον παρακολουθούν. Όπως σχολιάζει η Γκόλντμαν: «Ήταν αρκετά γυναικάς. Ήταν πολύ ρομαντικός και επίσης υποθέτω ότι ήταν πολύ κ@υλωμένος. Αυτός είναι ένας ενδιαφέρων συνδυασμός».
Περίπου εκείνη την εποχή ο νεαρός Μπρούμφιλντ εμφανίστηκε στην Ύδρα. Η εισβολή αυτή αντιμετωπίζεται διακριτικά στην ταινία, με τον Άγγλο να ελαχιστοποιεί σκόπιμα τον ρόλο του, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή από το ρομάντζο που βρίσκεται στο επίκεντρο της ταινίας. Αρχικά, έγραψε τον εαυτό του έξω από την αφήγηση, αλλά είναι ένα ιντερλούδιο που αξίζει τη θέση του στην ιστορία. Τον γοήτευσε η Ιλέν και τον ακολούθησε πίσω στην Αγγλία, ενώ στη συνέχεια ήρθε να τον επισκεφθεί στο πανεπιστήμιο στο Κάρντιφ.
Την πλήγωσε στη Νέα Υόρκη
«Υπήρχε μεγάλο ηλικιακό χάσμα μεταξύ μας» λέει. «Ήμουν πραγματικά έξω από τα νερά μου. Μου ήταν αρκετά δύσκολο να αγκαλιάσω αυτόν τον τεράστιο κόσμο».
Ένα χρόνο νωρίτερα, στην Ύδρα, η Ιλέν είχε γνωρίσει τον σπουδαίο ντοκιμαντερίστα DA Pennebaker, ο οποίος γύρισε την κλασική ταινία της αγγλικής συναυλιακής περιοδείας του Μπομπ Ντύλαν το 1965 Don’t Look Back, και πρότεινε στον Μπρούμφιλντ να εξετάσει το ενδεχόμενο της κινηματογραφικής δημιουργίας. «Απλώς μου έδειξε αυτόν τον κόσμο των δυνατοτήτων που δεν είχα καν φανταστεί» λέει.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ο γιος του Pennebaker κατάφερε να ξεθάψει το φιλμ που γύρισε στην Ύδρα το 1967 και να το στείλει στον Μπρούμφιλντ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μοντάζ. Δείχνει τη Μαριάν στα 32 της, μια ελκυστική και περήφανη γυναίκα που δεν διεκδικούσε κανένα δικαιώμα.
Αυτή και ο Μπρούμφιλντ ήταν μαζί για σχεδόν ένα χρόνο. Ο ίδιος λέει ότι εκείνη συνέβαλε καθοριστικά στο να τον ωθήσει να γυρίσει την πρώτη του ταινία, Who Cares?, το 1971, με θέμα την εκκαθάριση των φτωχογειτονιών. Έκτοτε έχει γυρίσει περισσότερες από 30 ταινίες, κερδίζοντας αμέτρητα βραβεία. Ανάμεσά τους υπήρξαν αρκετές πρώτης τάξεως ταινίες για μουσικούς, αν και το Marianne and Leonard είναι η καλύτερη από αυτές.
Ο Μπρούμφιλντ λέει ότι η Ίλεν παρέμεινε ερωτευμένη με τον Κοέν γι απάντα. Στο τέλος του κοινού τους έτους, πήγε στη Νέα Υόρκη για να προσπαθήσει να ξαναρχίσει τη σχέση μαζί του. Ο Κοέν έμενε στο φημισμένο ξενοδοχείο Chelsea στο Μανχάταν και έκανε παρέα με ανθρώπους όπως η Τζάνις Τζόπλιν (για την οποία έγραψε το Chelsea Hotel), η Τζόνι Μίτσελ και η Νίκο από τους Velvet Underground. Με τον γιο της, η Μαριάν μετακόμισε σε ένα υποβαθμισμένο διαμέρισμα στην οδό Κλίντον. Ένα βράδυ, έπεσε θύμα ληστείας στην είσοδο του σπιτιού της. Ο Κοέν την κράτησε σε απόσταση, ενημερώνοντάς την ότι το Chelsea Hotel δεν ήταν «η σκηνή της».
«Νομίζω ότι ήταν μια πολύ οδυνηρή εμπειρία για εκείνη» λέει ο Μπρούμφιλντ.
Σηματοδότησε το τέλος του δεσμού και εξίσου, καθώς η δεκαετία του 1960 έφτανε στο τέλος της, το τέλος μιας εποχής. Η λαμπερή υπόσχεση που αντιπροσώπευε η Ύδρα στην αρχή εκείνης της δεκαετίας σκοτείνιαζε σταδιακά, ώσπου ο μεγάλος έρωτας της Ιλέν έμοιαζε να εξαφανίζεται μέσα σε μια φούγκα διάλυσης στο κέντρο της Νέας Υόρκης. Όπως συνήθιζε να λέει ο Κοέν: «Όταν έχεις ζήσει στην Ύδρα, δεν μπορείς να ζήσεις πουθενά αλλού, ούτε στην Ύδρα».
Η Ύδρα ήταν «ένα πολύ σκληρό νησί»
Μια γενιά καλλιτεχνών είχε ξεκινήσει για να βρει τον εαυτό της, ένα ταξίδι που, στην περίπτωση της Ιλέν, περιελάμβανε την ψυχολογία του Jung, το I Ching, το LSD και διάφορες άλλες μόδες. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοέν, ασχολήθηκε επίσης με τη Σαηεντολογία. Όπως δείχνει ο Μπρούμφιλντ στην ταινία του, ελάχιστοι από αυτούς που συγκεντρώθηκαν στην Ύδρα βγήκαν είτε με την τέχνη τους βελτιωμένη είτε με τη ζωή τους πιο ταξινομημένη. Το διαζύγιο, η αυτοκτονία και η τρέλα ήταν μερικές από τις καταλήξεις που επιφύλασσε το ταξίδι. Ο εαυτός, όπως αποδείχθηκε, μπορούσε να είναι εγωιστικός και καταστροφικός.
Ενώ αποτίει φόρο τιμής στην ομορφιά και την απλότητά της, ο Μπρούμφιλντ λέει ότι η Ύδρα ήταν «ένα πολύ σκληρό νησί» που, για τους καλλιτέχνες, απαιτούσε «σιδερένια θέληση» για να πετύχει, αλλιώς το δέλεαρ του φτηνού αλκοόλ και των έτοιμων σχέσεων θα αποδεικνυόταν πολύ μεγάλο. Ο Κοέν είχε αυτή τη θέληση. Η επιτυχία που του έφεραν οι προσπάθειές του ήταν το ειδύλλιό του με τον Ίλεν.
Υπήρχαν και άλλοι παράγοντες. Σύμφωνα με τον Μπρούμφιλντ, ο οποίος συνάντησε τον Κοέν αρκετές φορές, ο τραγουδιστής ήθελε να αποκτήσει παιδιά με Εβραία γυναίκα, κάτι που η Ιλέν αποδέχτηκε, αν και πιστεύει ότι ήταν τεράστια απογοήτευση γι’ αυτήν το γεγονός ότι δεν απέκτησαν παιδί. Αλλά, λέει, «δεν ήταν κάποια που θα λυπόταν τον εαυτό της».
Πράγματι, ενώ η εμπειρία της στη Νέα Υόρκη της άφησε μια πικρή γεύση, η Ιλέν δήλωσε αργότερα για τον χρόνο της με τον Κοέν: «Αυτή η σχέση ήταν ένα δώρο για μένα. Και ένα δώρο για τον Λέοναρντ, θα μπορούσα επίσης να προσθέσω, για να μην υποτιμώ εντελώς τον εαυτό μου».
Η αρχή του τέλους
Το άτομο που αγωνίστηκε περισσότερο με την απομάκρυνση και την αβεβαιότητα που επέφερε η κοινή τους ζωή ήταν ο γιος της Ιλέν, ο Άξελ Τζούνιορ. Τον έστειλαν να φοιτήσει στο Summerhill, το πειραματικό σχολείο στο Σάφολκ. Εκεί υπήρχαν και άλλα παιδιά ομογενών της Ύδρας και, σύμφωνα με την τάση της εποχής, η Ιλέν πίστευε ότι το αδόμητο καθεστώς του, όπου τα μαθήματα ήταν προαιρετικά, θα ταίριαζε στον γιο της. Στην πραγματικότητα ήταν ανένταχτος και αναζητούσε απεγνωσμένα τη μητέρα του. Καθώς μεγάλωνε, ανέπτυξε ψυχολογικά προβλήματα και στη συνέχεια πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του μέσα και έξω από ιδρύματα.
Η Ιλέν διατήρησε τη σχέση της με την Ύδρα, επιστρέφοντας κάθε χρόνο, αλλά η παραμονή της έληξε απότομα το 1972, όταν μια νεαρή γυναίκα με ένα μωρό χτύπησε την πόρτα του σπιτιού που μοιραζόταν με τον Κοέν.
Ρώτησε την Ιλέν πότε θα μετακόμιζε. Αυτή ήταν η Σούζαν Έλροντ, η οποία, ανάλογα με το ποια εκδοχή πιστεύει κανείς, γνώρισε τον Κοέν στο ασανσέρ του ξενοδοχείου Chelsea ή σε μια συνάντηση της Σαηεντολογίας το 1969.
Σε κάθε περίπτωση, απέκτησαν δύο παιδιά μαζί πριν χωρίσουν, πικρά, το 1978.
Ο Κοέν θα ανακαλύψει τον Βουδισμό και θα ζήσει για αρκετά χρόνια σε ένα ησυχαστήριο, θα χάσει όλα του τα χρήματα από έναν μάνατζερ που εμπιστευόταν και θα κάνει μια περιουσία στα τέλη της ζωής του περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Συνέχισε να στέλνει χρήματα στην Ιλέν και στον γιο της πολύ καιρό μετά τον χωρισμό τους. Ανησυχούσε ιδιαίτερα για τον Άξελ, με τον οποίο είχε έρθει κοντά, και μίλησε στον Μπρούμφιλντ για το αγόρι όταν συναντήθηκαν.
Η επιστολή στο νεκροκρέβατο
Η Ιλέν επέστρεψε στη Νορβηγία για να ζήσει και βρήκε δουλειά ως γραμματέας σε μια εταιρεία που κατασκεύαζε πλατφόρμες πετρελαίου. Παντρεύτηκε έναν μηχανικό με τρεις κόρες από προηγούμενο γάμο και παρέμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό της.
Λίγο πριν πεθάνει τον Ιούλιο του 2016 από λευχαιμία, ένας φίλος της, ο Ζαν Κριστιάν Μόλσταντ, επικοινώνησε με τον Κοέν, ο οποίος έστειλε ένα email στην πρώην αγαπημένη του, το οποίο ο Μόλσταντ διάβασε στην Ιλέν.
«Αγαπητή Μαριάν,
Είμαι λίγο πίσω σου, αρκετά κοντά για να σου πιάσω το χέρι. Αυτό το παλιό σώμα έχει παραιτηθεί, όπως και το δικό σου, και το ειδοποιητήριο έξωσης έρχεται από μέρα σε μέρα.
Δεν ξέχασα ποτέ την αγάπη σου και την ομορφιά σου. Αλλά αυτό το ξέρεις κι εσύ. Δεν χρειάζεται να σου πω τίποτε άλλο. Καλό ταξίδι, παλιόφιλε. Τα λέμε στο δρόμο. Με αγάπη και ευγνωμοσύνη.
Λέοναρντ»
Τέσσερις μήνες αργότερα, ο Κοέν πέθανε μετά από πτώση στο σπίτι του στο Λος Άντζελες.
Το 2019 περισσότερες από 50 ερωτικές επιστολές μεταξύ της Ιλέν και του Κοέν πωλήθηκε σε δημοπρασία για 870.000 δολάρια – τα χρήματα βοήθησαν να διασφαλιστεί το μέλλον του Άξελ Τζούνιορ.
Η σκηνή όπου η Ιλέν ακούει την ανάγνωση της επιστολής παρουσιάζεται στην ταινία του Μπρούμφιλντ. Είναι σαφές ότι, καθώς αντιμετωπίζει τον θάνατο με χάρη και χιούμορ, οι λέξεις αποτελούν ένα είδος ολοκλήρωσης, το απόλυτο βάλσαμο της θνητότητας.
Νέα ασθενοφόρα 4Χ4 σε Κρανίδι και Λυγουριό
Είκοσι νέα ασθενοφόρα 4×4 εντάσσονται στο δυναμικό των Κέντρων Υγείας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, μετά την -με εξαιρετικά μεγάλη καθυστέρηση- υλοποίηση εκ μέρους της 6ης ΥΠΕ της σχετικής πράξης που χρηματοδότησε το ΠΕΠ Πελοποννήσου, στο πλαίσιο απόφασης ένταξης στο εν λόγω πρόγραμμα την οποία είχε υπογράψει ο περιφερειάρχης Παναγιώτης Νίκας από τις 3 Οκτωβρίου 2019.
Η πράξη, με δικαιούχο την 6η ΥΠΕ, αφορούσε στην αναβάθμιση του εξοπλισμού των Κέντρων Υγείας της Περιφέρειας Πελοποννήσου με προμήθεια ασθενοφόρων και βιοϊατρικού εξοπλισμού, προϋπολογισμού 1.828.856 ευρώ, είχε δε με απόφαση του Π. Νίκα ενταχθεί στο ΠΕΠ 2014 – 2020 πριν 3 χρόνια.
“Η προμήθεια των ασθενοφόρων εντάχθηκε στο ΠΕΠ Πελοποννήσου με απόφαση του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα στις 3 Οκτωβρίου 2019, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των πρωτοβάθμιων δομών υγείας. Θα ήταν χρήσιμο στην απόφασή της για την κατανομή των ασθενοφόρων η 6η ΥΠΕ, να αναφέρει από ποιον προϋπολογισμό προέρχεται η πίστωση για την προμήθεια των εν λόγω οχημάτων, ώστε να μην εμφανίζεται ως δικό της έργο” σχολίασε ο περιφερειάρχης,
Σύμφωνα με τον πίνακα κατανομής που δημοσιοποιήθηκε, από τα 20 οχήματα, 4 κατευθύνονται στη Μεσσηνία (2 στο Κ.Υ. Κυπαρισσίας και από 1 στα Κ.Υ. Αγίου Νικολάου και Μελιγαλά), 3 στην Αργολίδα (2 στο Κ.Υ. Κρανιδίου και 1 στο Κ.Υ Λυγουριού), 6 στην Αρκαδία (2 στο Κ.Υ. Τροπαίων και από 1 στα Κ.Υ. Αστρους, Δημητσάνας, Λεωνιδίου και Μεγαλόπολης), 1 στην Κορινθία (Κ.Υ. Γκούρας) και 6 στη Λακωνία (2 στο Κ.Υ. Μολάων και από 1 στα Κ.Υ. Αρεόπολης, Βλαχιώτη, Γυθείου και Νεάπολης).
Διάρρηξη και κλοπή σημειώθηκε σε κοσμηματοπωλείο που βρίσκεται στο λιμάνι της Ύδρας τα ξημερώματα της Δευτέρας 7 Νοεμβρίου με λεία κοσμήματα αξίας περίπου 200.000 ευρώ.
Οι διαρρήκτες, σύμφωνα με πληροφορίες, παραβίασαν την περίφραξη διπλανού σπιτιού και μπήκαν στο κοσμηματοπωλείο σπάζοντας την τζαμαρία.
Μάλιστα, αν και ο συναγερμός του καταστήματος χτύπησε, δεν πτοήθηκαν και ταχύτατα απέσπασαν όσα περισσότερα κοσμήματα μπορούσαν.
Οι Αρχές διεξάγουν έρευνα για τη σύλληψη των δραστών.
Πελοπόννησος. Ένας τόπος προνομιούχος από πλευράς αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, καθώς διαθέτει τον χαρακτηριστικό μεσογειακό τύπο κλίματος.
Διάσημα προϊόντα από ανθρώπους που βάζουν μεράκι, γνώση και αγάπη σε ό,τι κάνουν. Μεστά κρασιά, νόστιμα τυριά, γαλακτοκομικά, ζυμαρικά, βιολογικά προϊόντα, οπωροκηπευτικά, αλλαντικά, κρέατα, ψαρικά, ποτά, ελαιόλαδα και πολλά άλλα ενώνουν τη σύγχρονη επιχειρηματικότητα με την πλούσια γαστρονομική παράδοση, δημιουργώντας το πιάτο της απόλαυσης. Οι τοπικές γεύσεις της Πελοποννήσου σίγουρα δεν θα αφήσουν κανέναν ντόπιο και κανέναν ταξιδιώτη ανικανοποίητο κι αυτό γιατί οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται – οι οποίες είναι εξαιρετικά υψηλής ποιότητας – συνδυάζονται με τις διαρκείς επενδύσεις και την τεχνογνωσία των παραγωγών και των κτηνοτρόφων. Το τελικό αποτέλεσμα ενθουσιάζει!
Προϊόντα Π.Ο.Π., βραβευμένα brands και μοναδικά είδη που γνωρίζουν επιτυχία σε κάθε μέρος της Ελλάδας ενώ παράλληλα είναι εξαγώγιμα, αναπτύσσοντας σημαντικά την ελληνική οικονομία.
Η Έκθεση ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΕΧΡΟ 2022 έχει ως στόχο να προβάλλει όλο τον καμβά της αγροτικής και κτηνοτροφικής επιχειρηματικής δραστηριότητας σε έναν χώρο. Οι παραγωγοί της Πελοποννήσου θα εκθέσουν τα προϊόντα τους, συνομιλώντας με το κοινό και προτρέποντας για συναρπαστικές γευστικές δοκιμές.
Ελάτε να ανακαλύψετε από κοντά τον γαστρονομικό πολιτισμό της Πελοποννήσου που θα σας ταξιδέψει σε απίστευτα γευστικούς προορισμούς!
Η Έκθεση ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΕΧΡΟ 2022 στην Αργολίδα πραγματοποιείται από 16 έως και 20 Νοεμβρίου 2022 στο Κτίριο Φραγκίστα, στο 4ο χιλιόμετρο Άργους – Ναυπλίου.
www.peloponnisosexpo.gr
Ο Πρόεδρος
Φώτιος Δαμούλος
