Η ιστορία της νεοκλασικής κατοικίας Καλλιγά στις Σπέτσες που καταστράφηκε από πυρκαγιά | Video


Σε στάχτη μετατράπηκε σημαντική συλλογή από έργα τέχνης και ζωγραφιστά έπιπλα – Η ιστορία της οικογένειας του διάσημου ζωγράφου Παύλου Καλλιγά – Δείτε το βίντεο με το νεοκλασικό να τυλίγεται στις φλόγες
Την ώρα που η πυροσβεστική στις Σπέτσες εξακολουθεί να ερευνά την αιτία της καταστροφικής πυρκαγιάς, που εκδηλώθηκε χθες στο αρχοντικό Καλλιγά, μετατρέποντας σε στάχτη μια σημαντική συλλογή από έργα τέχνης και ζωγραφιστά έπιπλα, συγκίνηση προκαλεί η ιστορία της οικογένειας που ξεκινά κάπου στις αρχές του 1900 στο πανέμορφο νησί του Αργοσαρωνικού.
Το αρχοντικό σήμερα, σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr ανήκει στην γνωστή χαράκτρια και ζωγράφο Λίζη (Ελισάβετ) Καλλιγά, ενώ δεν έχει περάσει μεγάλο διάστημα από την τελευταία συντήρηση του σπιτιού με τις οροφογραφίες.
Όπως έχει αναφέρει η ίδια η Λίζη Καλλιγά, το σπίτι αυτό ανήκε αρχικά στον παππού της διάσημο ζωγράφο Παύλο Καλλιγά. Ο ζωγράφος γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν γιος του Πέτρου Καλλιγά και της Ιουλίας Ράλλη, μέλος της γνωστής χιώτικης οικογένειας των εμπόρων. Σπούδασε χημεία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και από το 1907 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο για να σπουδάσει ζωγραφική. Την περίοδο 1922-1928 ο ζωγράφος διατηρούσε ατελιέ στους Αέρηδες στην Πλάκα επί της οδού Διογένους αριθμού 4, μαζί με τους Περικλή Βυζάντιο και Φωκίωνα Ρωκ. Συμμετείχε στις Μπιενάλε της Βενετίας το 1934 και το 1936, ενώ έργα του φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη. Ήταν παντρεμένος δύο φορές, με την Κούλα Ζερβού και με την Λίζη Ορφανίδη αποκτώντας δύο παιδιά: την Μάγια Καλλιγά και τον Πέτρο Καλλιγά.
Η Μάγια Καλλιγά υπήρξε μεγάλη μορφή στο νησί των Σπετσών, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία στο νησί την θυμούνται μέχρι σήμερα με νοσταλγία. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές φωτογραφίες της από τον γάμο της Τζένης Καρέζη με τον Ζάχο Χατζηφωτίου, καθώς υπήρξε μία από τις κουμπάρες του ζευγαριού.
Η σημερινή ιδιοκτήτρια του ιστορικού σπιτιού Λίζη Καλλιγά είναι κόρη του Πέτρου Καλλιγα από τον γάμο του ζωγράφου με την Λίζη Ορφανίδη. Σε βιβλίο της μάλιστα έχει αναφερθεί στον παππού της και στο σπίτι που επισκεπτόταν πάντα από παιδί. «Το σπίτι που έχουμε με τα παιδιά μου ήταν του παππού μου, ζωγράφου Παύλου Καλλιγά. Δυστυχώς δεν τον γνώρισα γιατί πέθανε πριν γεννηθώ, αλλά έζησα όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου, από μωρό, σε αυτό με τους γονείς μου. Για μένα είναι το μόνο σταθερό σημείο που έχω, γιατί η ζωή μου άλλαξε πολλές φορές μέχρι σήμερα, αυτό όμως δεν έχει αλλάξει σχεδόν σε τίποτα. Θυμάμαι τον εαυτό μου παιδάκι να κάθομαι με τον πατέρα μου σε αυτό το μπαλκόνι κοιτάζοντας τη θάλασσα, όταν εκείνος έπινε τον καφέ του το απόγευμα. Πάντα η ίδια θάλασσα, με τα τρία νησιά στον ορίζοντα. Το νησί έχει αλλάξει, εγώ έχω αλλάξει, η ζωή έχει αλλάξει, όμως εκεί μένει κάτι αναλλοίωτο από το χρόνο μέχρι τώρα».
Στο σπίτι της οικογένειας Καλλιγά το 1958 φιλοξενήθηκε και ο διάσημος ζωγράφος Μάριος Πράσινος στο πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται στα βιογραφικά του στοιχεία ο Μάριος Πράσινος γεννήθηκε το 1916 στην Κωνσταντινούπολη σε μια ελληνοϊταλική οικογένεια που είχε εγκατασταθεί από καιρό στην Τουρκία και αυτοεξορίστηκε στη Γαλλία το 1922. Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Παρίσι στο Λύκειο Κοντορσέ, στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και στη Σορβόννη. Το 1938 έκανε την πρώτη ατομική του έκθεση στη Γκαλερί Billiet-Vorms. Το 1940 επιστρέφοντας από τον πόλεμο, όπου είχε καταταγεί εθελοντής, απομακρύνεται από το σουρεαλισμό και ξεκινά μια περίοδο παραστατικής τέχνης. Το 1942 αρχίζει μια μακρά συνεργασία με τις εκδόσεις Gallimard ως εικονογράφος.
Ο Μάριος Πράσινος δεν θα πάψει ποτέ να γράφει σχετικά με τη ζωγραφική, το σχέδιο, την ταπισερί, τη φωτογραφία… Το 1947 κάνει την πρώτη του σκηνογραφική προσπάθεια για τον Ζαν Βιλάρ και το Πρώτο Φεστιβάλ της Αβινιόν. Το 1948 εκθέτει πρώτη φορά έργα του στη Galerie de France, στο Παρίσι, μια συνεργασία που κρατά μέχρι το 1976. Το 1958 πραγματοποιεί το πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα, όπου θα περάσει μερικoύς μήνες στις Σπέτσες. Από το 1970, φιλοτεχνεί γλυπτά από πηλό, εκ των οποίων ορισμένα θα χυθούν σε μπρούντζο. Μεταξύ 1970 και 1981 δημιουργεί τα έργα ζωγραφικής με τίτλο «Τουρκικά τοπία» ενώ από το 1980 έως το θάνατό του, ο Μάριος Πράσινος αφιερώνεται στη ζωγραφική με λάδι σε χαρτί: «τα Δέντρα». Το 1985, δωρίζει στο γαλλικό Κράτος μια σύνθεση του συνολικού του έργου: ζωγραφική, σχέδια, γκραβούρες, ταπισερί. Ο Μάριος Πράσινος πεθαίνει στις 23 Οκτωβρίου 1985.

Πηγή